YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12039
KARAR NO : 2023/454
KARAR TARİHİ : 16.02.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, basit kasten yaralama
HÜKÜMLER : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Sanık hakkında Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.09.2012 tarihli ve 2012/176 Esas, 2012/157 Karar sayılı kararı ile katılanlar … ve …’a yönelik basit kasten yaralama suçundan kurulan 3.000’er TL adli para cezasına dair hükümlere ilişkin sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine dair 29.11.2012 tarihli ek kararın Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 30.12.2013 tarihli ve 2013/4756 Esas, 2013/8239 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilerek anılan hükümlerin kesinleştiği anlaşılmakla, bozma sonrası yeniden katılanlar Celal ve Nazim’e yönelik basit kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin yok hükmünde olduğu kabul edilerek;

Sanık hakkında katılan …’ye yönelik kasten yaralama suçundan bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2009 tarihli ve 2008/220 Esas, 2009/182 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan …’a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.08.2012 tarihli ve 2010/106 Esas sayılı ihbarı üzerine sanık hakkında kurulan hükmün 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca açıklanması suretiyle Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2012 tarihli ve 2012/176 Esas, 2012/157 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan …’a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2012 tarihli ve 2012/176 Esas, 2012/157 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 30.12.2013 tarihli ve 2013/4756 Esas, 2013/8239 Karar sayılı kararı ile;
“Sanık hakkında mağdur …’yi yaralama suçundan 06.07.2009 tarihinde TCK’nın 86/1, 86/3-e, 62. maddeleri uyarınca kurulan hükmün CMK’nın 231. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, 09.09.2009 tarihinde kesinleşen karardan sonra denetim süresi içerisinde 06.03.2010 tarihinde kasten yeni bir suç işlediği ve bu suç nedeniyle sanık hakkında TCK’nın 81, 35, 26, 62. maddelerince verilen hükmün kesinleşmesi üzerine, sanık …’ün mağdur …’yi

yaralama suçundan kurulan hükmün CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanması için dosyanın ele alındığı ve dosya üzerinden tensiben hükmün açıklandığı anlaşılmakla, CMK’nın 231/11. maddesi gereğince açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması sırasında sanığın durumunun yeniden değerlendirilmesi ve erteleme veya seçenek yaptırımların uygulanıp uygulanmayacağı hususunda takdir hakkının kullanılmasını gerektirdiğinden, duruşma açılarak hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.04.2014 tarihli ve 2014/24 Esas, 2014/91 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07.11.2022 tarihli ve 2022/132385 sayılı, karar verilmesine yer olmadığı ve zamanaşımı nedeniyle düşme görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

IV. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, aynı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi ve bu suç nedeniyle verilen mahkûmiyet kararının kesinleşmesi halinde açıklanabileceği, ancak Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.08.2012 tarihli ve 2010/106 Esas sayılı ihbar yazısı ve ekindeki kesinleşme şerhinin sanık … hakkında olduğu, sanık … hakkında ihbarda bulunulmadığı, ayrıca ihbara konu Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2010 tarihli ve 2010/106 Esas, 2010/144 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen 5 yıl 5 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün sanık … müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 14.06.2012 tarihli ve 2011/1757 Esas, 2012/4931 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasına karar verildiği ve bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin 10.10.2012 tarihli ve 2012/126 Esas, 2012/169 Karar sayılı ilâmı ile sanık …’in atılı suçtan beraatine karar verildiği, beraat kararının 18.10.2012 tarihinde kesinleştiği, dolayısıyla anılan ilâma istinaden de hükmün açıklanamayacağı anlaşılmakla, hükmün açıklanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.04.2014 tarihli ve 2014/24 Esas, 2014/91 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.02.2023 tarihinde karar verildi.