YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12261
KARAR NO : 2023/2458
KARAR TARİHİ : 02.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2013/190 Esas, 2016/280 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının, katılan vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17.02.2021 tarihli ve 2021/990 Esas, 2021/1707 Karar sayılı kararı ile, “eksik inceleme” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/187 Esas, 2022/127 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c,e) bentleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, son cümlesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 17.11.2022 tarihli ve 2022/103374 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri, eksik incelemeye, haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine, suçu işlemediğine, zamanaşımının dolduğuna, savunma hakkının kısıtlandığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılanın olay tarihinde özel güvenlik görevlisi olduğu, olay tarihinde sanık ile katılan arasında çıkan tartışma sırasında, sanığın elindeki silahtan sayılan soda şişesi ile katılanı darp ettiği, İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğü 21/03/2022 tarihli raporu incelendiğinde, katılanın olay nedeniyle yüzde sabit iz meydana gelir şekilde yaralandığının anlaşıldığı olayda, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.
2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen bozma ilâmına uyulduğu, katılan hakkında rapor alındığı belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Tebliğname Yönünden
Katılanın olay tarihinde olayın gerçekleştiği metro istasyonunda özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, katılana Valilik tarafından verilen kimlik kartının fotokopisinin dosya kapsamında bulunduğu, İstanbul Metrosu Güvenlik Görevlileri Çalışma Çizelgesinde katılanın isminin yer aldığı, Mahkeme tarafından dosya tekemmül ettirilerek karar verildiği anlaşıldığından, Tebliğnamedeki eksik incelemeye yönelen bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.
2. Eleştiri Nedeni Yönünden
Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, yüzde sabit ize neden olan yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği göz önünde tutulmaksızın temel ceza, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası yerine aynı maddenin ikinci fıkrası ile belirlenmiş ise de; sanık hakkında verilen cezanın aynı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca 5 yıla çıkartılması ve aleyhe temyiz bulunmaması nedenleriyle bu husus sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, olay anına ait görüntüler, katılan ve tanıkların beyanları ile de sabit olduğu üzere, katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, haksız tahrik indiriminin uygulanmamasının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, hükmedilen ceza miktarına göre diğer lehe hükümlerin yasal koşulları bulunmadığı, suç tarihi dikkate alındığında, cezanın türü ve üst haddine göre öngörülen zamanaşımı sürelerinin dolmadığı, 09.11.2021 ve 15.03.2022 tarihli celselerde sanığa 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve son cümlesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanındığı anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/187 Esas, 2022/127 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.05.2023 tarihinde karar verildi.