YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12288
KARAR NO : 2023/4662
KARAR TARİHİ : 04.07.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2016/268 Esas, 2016/618 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 … maddesinin altıncı, yedinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 12 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verilmiştir.

2. Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2016/268 Esas, 2016/618 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin (birleşen) 08.12.2020 tarihli ve 2020/15368 Esas, 2020/18393 Karar sayılı kararı ile, basit yargılama usulünün uygulanması gerektiği, mağdurun beyanın alınmasından vazgeçilmesine rağmen aşamalardaki beyanlarının duruşmada okunmaması, Anayasa Mahkemesince 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın durumunun hak yoksunlukları yönünden yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Basit yargılama usûlü uygulanmasının Mahkemece değerlendirilerek yerinde ve yeterli gerekçe ile uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek yapılan yargılama sonucunda, Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2021/13 Esas, 2022/256 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 … maddesinin altıncı, yedinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz İstemi, suçun işlenmediğinden bahisle sübuta, ceza miktarının fazla olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık …’nın mağdur ile tartışması üzerine bıçakla yaraladığı anlaşılmakla sanığın kasten yaralama suçunu işlediği ve buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.
Sanık ile mağdur arasında ilk haksız hareketin kim tarafından başladığı tespit edilemediğinden sanık hakkında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapıldığı belirlenmiştir.
2. Sanığın ikrar içeren savunması, mağdur beyanı, Düzce Atatürk Devlet Hastanesince tanzim olunan 27.12.2015 tarihli adli muayene raporu, kollukça düzenlenen diğer tutanaklar, sanığa ait güncel adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
Sanığın, suçun işlenmediğinden bahisle sübuta, ceza miktarının fazla olduğuna yönelen temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede,
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,5237 sayılı Kanun’un 61 … maddesinde belirtilen kriterler gözetilerek temel cezanın tayininin isabetli olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2021/13 Esas, 2022/256 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate

alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2023 tarihinde karar verildi.