YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12322
KARAR NO : 2023/1066
KARAR TARİHİ : 15.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Doğubayazıt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2015/479 Esas, 2016/66 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında katılanlara karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası, birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı iki kez 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Bu kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 04.03.2020 tarihli ve 2019/18766 Esas, 2020/4471 Karar sayılı ilâmı ile;
“Suça sürüklenen çocuğun zorunlu müdafiinin yokluğunda karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Doğubayazıt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2021 tarihli ve 2020/341 Esas, 2021/155 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında katılanlara karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası, birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı iki kez 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça Sürüklenen Çocuk ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri;
1. Eksik incelemeye, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Meşru savunmaya,
3. Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, fazla ceza tayin edildiğine,
4. Vesaire,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay günü sigara izmariti atılması nedeniyle çıkan kavgada suça sürüklenen çocuğun bıçakla her iki katılanı da basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Suça sürüklenen çocuğun savunması, katılanların adlî raporları ile uyumlu beyanları, olayın diğer taraflarının anlatımları, canlı teşhis tutanağı, tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.
3. Doğubayazıt Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 25.03.2015 tarihli adlî muayene raporları ile; katılanların basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandıklarının tespit edildiği anlaşılmıştır.
4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiş ve bozma gereği yerine getirilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Eksik İnceleme, Beraat Kararı Talebi ve Meşru Savunma Yönünden
Katılanların aşamalardaki anlatımları ile uyumlu adli rapor içerikleri, olayın diğer taraflarının anlatımları ve canlı teşhis tutanağı karşısında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, dosyada mevcut deliller ile suça sürüklenen çocuk hakkında katılanlara karşı kasten yaralama suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden ve olayın çıkış sebebi ile gelişimi dikkate alındığında meşru savunma şartlarının da gerçekleşmediği anlaşıldığından, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Lehe Hükümler ve Fazla Ceza Yönünden
5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasındaki “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” düzenlemesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında bu maddenin uygulanma koşullarının oluşmadığı, suça sürüklenen çocuk lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrasındaki zorunluluk gereğince hapis cezalarının takdiren alt sınırdan adli para cezasına çevrildiği, fazla ceza tayininin söz konusu olmadığı, aynı Kanun’un 51 inci maddesi gereğince adli para cezalarının ertelenmesi de mümkün olmadığından, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
C. Vesaire Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Doğubayazıt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2021 tarihli ve 2020/341 Esas, 2021/155 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.03.2023 tarihinde karar verildi.