YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12334
KARAR NO : 2023/2150
KARAR TARİHİ : 24.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kazan Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2016/18 Esas, 2016/613 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (a) bendi, 62 nci maddesi birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kazan Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2016/18 Esas, 2016/613 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17.03.2021 tarihli ve 2021/4709 Esas, 2021/4368 Karar sayılı kararı ile dosyanın basit yargılama yönünden değerlendirilmesi ve tekerrüre esas alınan ilamın uzlaşma kapsamında bulunması sebebiyle uzlaşma sağlanıp sağlanmadığının araştırılması zorunluluğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kahramankazan Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2021 tarihli ve 2021/530 Esas, 2021/972 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (a) bendi, 62 nci maddesi birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde resmi nikahlı olan mağdur ve sanık arasındaki geçimsizlik nedeniyle, sanığın evde kalmadığı, olay günü sanığın mağdur ile telefonda konuşması esnasında sanığın gerçeği söylemediği gerekçesiyle aralarında çıkan tartışma üzerine sanığın eve gelerek mağduru yüzüne yumrukla vurmak suretiyle yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Mağdur soruşturma aşamasında alınan beyanında sanığın kendisini yaraladığını beyan etmiştir.

4. Mağdur hakkında tanzim olunan adlî muayene raporunda yaralanmasının yaşamını tehlike sokmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu bildirilmiştir.

5. Mahkemece Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17.03.2021 tarihli ve 2021/4709 Esas, 2021/4368 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek gerekleri yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık

tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kahramankazan Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2021 tarihli ve 2021/530 Esas, 2021/972 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2023 tarihinde karar verildi.