YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12339
KARAR NO : 2023/3561
KARAR TARİHİ : 25.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2015 tarihli ve 2013/574 Esas, 2015/558 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci

maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1yıl 1 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2…. 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2015 tarihli ve 2013/574 Esas, 2015/558 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 27.03.2019 tarihli ve 2018/12123 Esas, 2019/6433 Karar sayılı kararı ile; mağdurun yarasının sabit iz oluşturup oluşturmadığının tespit edilerek hüküm kurulması yerine eksik inceleme sonucu hüküm kurulması ve 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin yeniden değerlendirlmesi gerektiği nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

3…. 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2019/370 Esas, 2022/96 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1yıl 1 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; eksik incelemeye, hatalı değerlendirmeye, adli tıp raporuna, vekalet ücretine, ilişkindir.
Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve somut delil olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tarihinde karı-koca olan sanık … ile katılan …’un aralarındaki geçimsizlik nedeniyle ayrı yaşadıkları, olay günü yol üzerinde karşılaşıp tartıştıkları, akabinde katılan …’un sanığın kaldığı eve gittiğinde sanık …’ın açık kimlikleri tespit edilemeyen üç arkadaşı ile birlikte katılan …’u yaşamsal tehlike geçirmeyecek ancak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve vücutta da kemik kırığı oluşturacak şekilde darp ettiği, anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmaları, katılan beyanları, tutanaklar, adli tıp raporu, adli sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
1.Mağdurda kemik kırığının derecesine göre Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan artırım oranına yönelen Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2.Kasten yaralama suçunun sanığı olarak mahkûmiyetine karar verilen Müjde lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hukuka aykırı görülmüş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia

ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanık tarafından atılı suçun işlendiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin
verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, alınan raporun
yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik inceleme bulunmadığı anlaşıldığından katılan vekilinin ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün (2) numaralı parağrafta açıklanan nedenle … 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2019/370 Esas, 2022/96 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin çıkarılması suretiyle, hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.05.2023 tarihinde karar verildi.