YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12341
KARAR NO : 2023/4659
KARAR TARİHİ : 04.07.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2016/16 Esas, 2016/264 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 58 … maddesinin altıncı, yedinci fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verilmiştir.
2. Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2016/16 Esas, 2016/264 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin (birleşen) 01.10.2020 tarihli ve 2020/5650 Esas, 2020/12411 Karar sayılı kararı ile, basit yargılama usûlünün uygulanması gerektiği, kabule göre de 5237 sayılı Kanun’ un 86 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin uygulanmaması ile Anayasa Mahkemesince 5237 sayılı Kanun’ un 53 üncü maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeni ile sanığın durumun hak yoksunlukları yönünden yeniden değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Basit yargılama usûlü uygulanmasının Mahkemece değerlendirilerek yerinde ve yeterli gerekçe ile uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek yapmış olduğu yargılama sonucunda, Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2020/360 Esas, 2021/609 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 … maddesinin altıncı, yedinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz İsteği; suçu işlemediğinden bahisle sübuta, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Resmî nikâhlı karı koca olan sanık ve mağdur arasında çıkan tartışmada, sanığın mağdura vurarak yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılan olayda, sanığın eşe karşı kasten yaralama suçunu işlediği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.
2. Sanığın ikrar içeren savunması, mağdur beyanı, Armutlu İlçe Devlet Hastanesince tanzim olunan, 16.12.2015 tarihli adli muayene raporu, kollukça düzenlenen diğer tutanaklar, sanığa ait güncel adlî sicil kaydı ve tekerrüre esas ilâmı dava dosyasında bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
Sanığın, temyiz istemi yönünden yapılan incelemede,
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suç niteliğinin doğru belirlenip yaptırımların hukukî gerekçeyle uygulandığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2020/360 Esas, 2021/609 Karar sayılı kararında sanıkca öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz
sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.07.2023 tarihinde karar verildi.