YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12346
KARAR NO : 2023/3996
KARAR TARİHİ : 07.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2014 tarihli ve 2013/313 Esas, 2014/677 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2014 tarihli ve 2013/313 Esas, 2014/677 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 03.11.2020 tarihli ve 2016/18696 Esas, 2020/14873 Karar sayılı kararı ile sanığa ek savunma hakkı verilmeden iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uygulanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesine aykırı davranılması ve dosyasının basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarihli ve 2020/685 Esas, 2022/347 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri, suçu işlemediğine, dava zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılanın olay tarihinde sokak içerisinde arkadaşı ve kardeşi ile birlikte oturduğu sırada, sanığın alkollü halde katılanın yanına geldiği, bir süre konuştuktan sonra sanığın ayrıldığı sırada alkolün etkisiyle katılanın kardeşi tanık …’e teyze diye hitap etmesi üzerine katılan ve yanındakilerin güldüğü, bunun üzerine sanığın geri dönüp katılanı elindeki bıçakla basit tıbbî müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanıklar beyanları, teşhis tutanağı, katılanın yaralanmasına ilişkin adlî muayene raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, suç tarihi ile zamanaşımını kesen mahkûmiyet tarihleri gözetildiğinde, 8 yıllık olağan zamanaşımı ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının gerçekleşmediği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarihli ve 2020/685 Esas, 2022/347 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.06.2023 tarihinde karar verildi.