Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/12433 E. 2023/3478 K. 23.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12433
KARAR NO : 2023/3478
KARAR TARİHİ : 23.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Pütürge Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2014/148 Esas, 2016/50 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 … maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Pütürge Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2014/148 Esas, 2016/50 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 04.03.2021 tarihli ve 2021/2574 Esas, 2021/3099 Karar sayılı kararıyla;
”aBasit Yargılama Usulü yönünden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
b)5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinde düzenlenen hak yoksunlukları açısından Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararının gözetilmemesi..”
Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Pütürge Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2021 tarihli ve 2021/62 Esas, 2021/149 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanununun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 … maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Ailevi nedenlerden çıkan tartışmada sanığın eşi olan mağdura kül tablası ile vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2.Mağdur aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı ikrar etmiş, sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Pütürge Devlet Hastanesi’nce tanzim olunan 09.07.2014 tarihli raporda, ”..her iki göz altında ekimoz ve morluk, sağ bacak üst kısmında 5×5 cm ekimoz, sağ kol üst kısmında 1×1 cm ekimoz, sol üst kolda 2×2 cm ekimoz mevcut olup basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu..” tespitlerine yer verilmiştir.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
1. 5237 sayılı Kanunun 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi kapsamında silahtan sayılan ”kül tablası” ile eşine karşı kasten yaralama eylemini gerçekleştiren sanık hakkında aynı Kanunun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temel ceza belirlenirken, birden fazla ağırlaştırıcı nedenin (86 ncı maddenin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri) birarada bulunması nedeniyle, 5237 sayılı Kanunun 61 … maddesindeki ölçütler ve 3 üncü maddesindeki ”cezada orantılılık” ilkesi dikkate alınarak sonuca ekili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından,
2. Gerekçeli karar başlığında ”09.07.2014” olan suç tarihinin, ”-2013” olarak hatalı gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görüldüğünden,
Bozma nedenleri yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle eleştirilen hususlar dışında Pütürge Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2021 tarihli ve 2021/62 Esas, 2021/149 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2023 tarihinde karar verildi.