YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12474
KARAR NO : 2023/1982
KARAR TARİHİ : 12.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2014/489 Esas, 2016/380 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve son bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2014/489 Esas, 2016/380 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 26.05.2021 tarihli ve 2021/8243 Esas, 2021/9081 Karar sayılı kararı ile olası kast hükümlerinin uygulanma koşulları bulunup bulunmadığının tartışılmaması ve sanık hakkına haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2021/573 Esas, 2022/73 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve son bendi, 21 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Tarafların inceleme dışı mağdur …’in evinde buluşup içki içtikleri sırada mağdur …’in aldığı içkinin etkisiyle sanığa küfür ettiği, sanığın tepki göstermesi üzerine mağdur …’in sanığa saldırdığı, sanığın da masa üzerinde duran bıçağı alarak mağdur …’e salladığı esnada tarafları ayırmak için araya giren mağdur …’i yüzünde sabit iz oluşturacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

3. Mağdur hakkında düzenlenen Kayseri Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 05.03.2014 tarihli adlî muayene raporunda, alın sağ yanda tranvers seyirli, iyi aydınlatılmış bir ortamda insanlar arası diyalog mesafesinden (1-2 metre) dikkat ve özen göstermeksizin ilk bakışta belirgin bir şekilde farkedilen, 8 cm lik, ciltten çökük, hipopigmente nedbe dokusunun yüz sınırları dahilinde tarif ve tespit edilen yaranın yüzde sabit iz niteliğinde olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık

tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2021/573 Esas, 2022/73 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.04.2023 tarihinde karar verildi.