YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12519
KARAR NO : 2023/2383
KARAR TARİHİ : 27.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 Tarihli ve 2014/261 Esas, 2016/230 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. … 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 Tarihli ve 2014/261 Esas, 2016/230 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 07.10.2020 Tarihli ve 2020/7588 Esas, 2020/12984 Karar sayılı kararı ile katılan hakkında aldırılan raporun adli tıp kriterlerine uygun ve hüküm kurmaya elverişli olmadığı gerekçesiyle yeniden rapor aldırılması gerektiği ve dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. … 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2022 Tarihli ve 2020/1423 Esas, 2022/283 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle cezasının 3 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infazına ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın mesup olduğu Dağ ailesi ile katılanın mensup olduğu Çiftçi ailesi arasında husumet bulunduğu, olay günü iki ailenin adliye önünde karşılaştıkları ve aralarında sözlü bir tartışma yaşandığı, yaşanan tartışma neticesinde tartışmanın kavgaya dönüştüğü, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilemediği ve bu suretle sanığın katılana karşı silahtan sayılan tornavida vurduğu ve katılanı yaraladığı kabul edilmiştir

2. Sanığın ve katılanın beyanları tespit edilerek dosya içerisine eklenmiş, katılanın yaralanmasına ilişkin düzenlenen adli muayene raporu dosya içerisinde mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2. Hükümde kazanılmış hakkın korunmasına ilişkin olarak 1412 sayılı Kanun’ un 326 ncı maddesinin son fıkrası yerine, 5271 sayılı Kanun’ un 307 nci maddesinin beşinci fıkrasının gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan kazanılmış hakkın korunmasına ilişkin eksik uygulama nedeniyle … 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2022 Tarihli ve 2020/1423 Esas, 2022/283 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında kazanılmış hak ile ilgili uygulama yapılan paragrafta yer alan “…5271 sayılı CMK’nin 307/5…” şeklindeki ifadenin “…CMUK’un 326/son…” olarak değiştirilmesi suretiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.04.2023 tarihinde karar verildi.