Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/12563 E. 2023/463 K. 16.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12563
KARAR NO : 2023/463
KARAR TARİHİ : 16.02.2023

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.10.2017 tarihli ve 2016/92 Esas, 2017/236 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, mağdur …’a yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.11.2018 tarihli ve 2018/808 Esas, 2018/2627 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında mağdur …’a yönelik 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Erzurum Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15.06.2022 tarihli ve 2022/2122 Esas, 2022/5132 Karar sayılı kararı ile özetle sanığın, mağdur …’a yönelik eyleminin nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu gerekçesiyle, aleyhe temyiz başvurusu olmaması nedeniyle kazanılmış hakkı korunmak suretiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2022/2673 Esas, 2022/2462 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mağdur …’a yönelik 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;
1. Meşru savunma hükümlerinin uygulanması,
2. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
1. Olay günü … Köprüsü üzerinde karşılan sanık ile mağdur arasında çıkan tartışma esnasında, sanığın üzerinde bulundurduğu bıçakla mağduru göğüs bölgesinden pnömotoraks ve akciğer kontüzyonuna neden olacak şekilde yaraladığı olayda; suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri nazara alındığında sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunun anlaşılması anlaşılmıştır.

2. Mağdur hakkında düzenlenen, Adlî Tıp Kurumu Bitlis Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 04.02.2016 tarih sayılı raporuna göre; “Pnömotoraksa ve akciğer kontüzyonuna neden olan yaralanmasının hayati tehlikeye neden olduğu ”
Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Meşru savunma yönünden
Mahkemenin sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek yasal koşullarının oluşmaması gerekçesina dayanarak yasal savunma hükümlerinin uygulanmamasına yönelen takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Haksız Tahrik
Katılandan sanığa yönelen haksız söz veya fiil bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2022/2673 Esas, 2022/2462 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.02.2023 tarihinde karar verildi.