YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12591
KARAR NO : 2023/3292
KARAR TARİHİ : 18.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/447 Esas, 2016/268 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/447 Esas, 2016/268 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 14.12.2020 tarihli ve 2020/11945 Esas, 2020/18837 Karar sayılı kararıyla; ”Dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu..” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2021/45 Esas, 2021/637 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanununun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmamasının hatalı olduğuna, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Aynı koğuşta kalma meselesinden çıkan tartışmada sanığın yumruk ve tekme ile vurarak mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2.Mağdur aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı tevil yollu ikrar etmiş, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiş, sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak İzmit Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nce tanzim olunan 27.08.2014 tarihli raporunda; ”..basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu..” tespitine yer verilmiştir.
3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sübut Yönünden
Mağdurun aşamalardaki ifadesini destekleyen sanığın tevil yollu ikrarlarına, tanık beyanlarına ve mağdur hakkında düzenlen Adli Tıp raporunun içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Lehe Hükümler Yönünden
Mahkemece sanık hakkında ”Tekrar suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluşmadığından” şeklindeki yeterli ve kanuni gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme ve seçenek yaptırımların uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
C. Suçun Takibinin Şikayete Tabi Olması Yönünden
Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen basit kasten yaralama suçunun takibi şikayete bağlı suçlardan olduğu ve mağdur …’in 21.06.2021 tarihli celse de, şikayetten vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmakla, sanıktan şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak, kabul etmesi halinde 5237 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince sanık hakkında açılan kamu davası ile ilgili düşme kararı verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, hukuka aykırı bulunmuştur.
D. Vesair
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklandığı üzere suçun takibinin şikayet tabi olması nedeniyle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2021/45 Esas, 2021/637 Karar sayılı kararının 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.05.2023 tarihinde karar verildi.