YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12626
KARAR NO : 2022/10105
KARAR TARİHİ : 19.12.2022

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten yaralama suçundan sanık …’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-c, 62/1 ve 52/2. (3 kez) maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası (3 kez) adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli ve 2013/720 Esas, 2015/586 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 29.09.2022 tarihli ve 2022/8503 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2022 tarihli ve 2022/127833 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, 25.01.2013 tarihinde sanık Recep’in, arkadaşı olan diğer sanık …’u tedavi amacıyla götürdüğü Özel … Hastanesinde çıkan tartışmada, sanığın anılan hastanede görevli olup kamu görevlisi niteliğinde olmayan mağdurlar …, … ve …’yü basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralama eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2. maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı ve uzlaşma kapsamında olan basit yaralama suçunu oluşturduğu, mağdurlar …, … ve …’nün yargılama aşamasında şikayetçi olmadıklarını beyan ettikleri anlaşılmakla, sanık Recep hakkında adı geçen mağdurlara yönelik eylemleri bakımından düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu’nun ek 12. maddesinin ikinci fıkrasındaki, “Özel sağlık kurum ve kuruluşlarında görev yapan personel, bu görevleriyle bağlantılı olarak kendilerine karşı işlenen suçlar bakımından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun uygulanmasında kamu görevlisi sayılır.” şeklinde ifade edilen ve özel hastane personeline yönelik olarak, yürütmüş oldukları hizmet nedeniyle işlenen suçlar açısından, ilgili personelin kamu görevlisi sayılacağına ilişkin düzenlemenin, maddenin yürürlük tarihi olan 18.01.2014 ve sonrası için uygulanabileceği, bu tarihten önceki eylemler açısından ise ilgili personelin kamu
görevlisi sıfatının olmadığı gözetilerek, suç tarihi olan 25.01.2013 tarihinde Özel … Hastanesinde doktor olarak çalışan mağdur …, sağlık memuru olarak çalışan …, temizlik personeli olarak çalışan …’ın suç tarihi itibariyle kamu görevlisi sıfatı bulunmamaktadır.
Sanık hakkında, mağdurlara yönelik eyleminin şikayete tabi kasten basit yaralama suçuna uyduğu, mağdurlar … ve Niyazi’nin 17.12.2013 tarihli, mağdur …’ın 06.05.2014 tarihli duruşmada şikayetlerinden vazgeçmiş olmasına göre Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli ve 2013/720 Esas, 2015/586 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK’nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA ve sanık hakkında …, … ve …’a yönelik kasten basit yaralamadan açılan kamu davalarının mağdurların şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 73/4 ve 73/5. maddesi delaletiyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.