YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12660
KARAR NO : 2023/1186
KARAR TARİHİ : 21.03.2023

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2015/386 Esas, 2016/249 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

2. Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2015/386 Esas, 2016/249 Karar sayılı kararının mağdur vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 18.05.2021 tarihli ve 2021/7911 Esas, 2021/8239 Karar sayılı kararı ile suç tarihinde 5 yaşında olan mağdurun babası olan sanık tarafından darp edildiği iddiası ile yapılan yargılamada mağdurun velisi olan mağdur …’ nın sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında taraflar arasında menfaat çatışması oluştuğu bu nedenle mağdura kayyum tayin edildikten sonra yargılamaya devamla sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2021/279 Esas, 2022/181 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 32 inci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun’ un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri, sanığın suçu işlediğine, cezai ehliyetinin olmadığına dair raporun yerinde olmadığına,
2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, mağdur ile velisi arasında menfaat çatışması bulunmadığına, eylemin taksirle işlendiğinden bahisle suçun vasfına,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde sanığın eski eşi olan ve katılanın annesi olan … ile tartıştıkları, tartışma sırasında …’yı darp ettiği sırada kızı olan katılan …’un araya girmesi üzerine, katılanı iterek yaralanmasına neden olduğu anlaşılmakla, sanığın katılana yönelik kasten yaralama suçunu işlediği ve buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

2. Sanığın ikrar içeren savunması, mağdur beyanları, mağdurun darp cebir izi bulunmadığına dair adli muayene raporu, olay yeri inceleme raporu, olay yeri krokisi, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesi kapsamında yapılan araştırma neticesinde, … … Üniversitesi Hastanesince tanzim olunan 19.11.2021 tarihli rapor, … 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2021/940 Esas ve 2021/1451 Karar sayılı kararı, tutanaklar, sanığa ait güncel adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
Katılan vekilinin sanığın suçu işlediğine, cezai ehliyetinin olmadığına dair raporun yerinde olmadığına, sanık müdafiinin, mağdur ile velisi arasında menfaat çatışması bulunmadığına, eylemin taksirle işlendiğinden bahisle suçun vasfına yönelen temyiz sebepleri yönünden;
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın eyleminin vasıflandırılmasının isabetli bir şekilde yapıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çaycuma 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2021/279 Esas, 2022/181 Karar sayılı kararında katılan vekilince ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2023 tarihinde karar verildi.