YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12708
KARAR NO : 2023/594
KARAR TARİHİ : 22.02.2023
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kayseri 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2014/564 Esas, 2016/115 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, aynı hükmün son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verilmiştir.
2. Kayseri 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2014/564 Esas, 2016/115 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 30.11.2020 tarihli ve 2020/13549 Esas, 2020/17616 Karar sayılı kararı ile,
“1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 Karar sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6 ncı maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36 ncı maddesine ve Ceza Muhakemesi Kanun’un 226 ncı maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 53/1 … maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Kayseri 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2020/650 Esas, 2022/207 Karar kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, aynı hükmün son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebebi, sanık hakkında kurulan hükümde haksız tahrik indiriminin asgari düzeyden uzaklaşılarak makul oranda yapılmasına, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile katılanın suç tarihinden önce bir süre duygusal arkadaşlık yaptıkları ve ayrıldıkları, sanığın, katılanla ile yeniden arkadaşlığına devam etmek istediği, suç tarihinde katılanı arayarak görüşmek istediğini söylediği, katılanın kabul etmesi üzerine sanık ile katılanın buluştukları, sanığa ait araç içerisinde bulundukları sırada aralarında çıkan tartışma sonucu sanığın aracındaki bıçakla katılanı üst çene kemiğinde üç, sol dirsekte bir, sol kürek kemiğinde bir, sol elde bir, sol omuzda bir, sol kolda bir adet olmak üzere kesiler meydana gelecek ve yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaraladığı tespit edilmiştir.
2. Sanık aşamalardaki savunmalarında, katılanın kendisine “Sen erkek misin şerefsiz” şeklinde hakaret etmesi üzerine bıçağı rastgele salladığını beyanla suçlamayı kabul etmiştir.
3. Katılanın aşamalardaki beyanları istikrarlıdır.
4. Olaya ilişkin görgü tanığı bulunmamaktadır.
5. Sanığın eylemi sonucu katılanın yaralanmasına ilişkin düzenlenen;
a) Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 03.09.2014 tarihli;
“Sol maksillada 3 adet birisi 3 mm derinlikte 5 cm lik laserasyon (diğerleri yüzeyel), sol maxillada 1 cmlik lezyon, sol dirsekte 2 cm lik laserasyon, sol skapula üzerinde 6-7. kot hizasında 2 cm lik laserasyon olduğu, hayati tehlikesinin olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği”
b) Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 04.09.2014 tarihli;
“Sol maxillada 3 adet, bir adedi 5 cmlik, diğer ikisi 1 cmlik iki adet kesi, sol el tenar bölgede 1×1 cm lik, sol el 4. parmak palmar yüzde 1×1 cm lik, sol omuzda 2×2 cm lik, sol humerus iç kısımda 2×5 cm lik kesiler, sol dirsekte kesi, sırt sağ yanda ekimoz olduğu, hayati tehlike oluşturmadığı, yüzde sabit iz ve … bırakacağı, basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği”
c) Kayseri Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 06.10.2015 tarihli;
” …’nın 06.10.2015 tarihinde Şube Müdürlüğümüzde yapılan muayenesinde; yüzde sol maksilla bölgede 2 ve 1 cm lik ciltten hafif çökük cilt ile aynı renkte nedbe, yüzde sol yanakta ve sol ramus mandibula üzerinde olmak üzere 1, 2 ve 1 cm lik toplam 3 adet ciltten çökük hipopigmente nedbeler izlendi.
SONUÇ : Yüz sınırları dahilinde tarif edilen yaranın yüzde sabit iz niteliğinde OLDUĞU kanaatini bildirir RAPORDUR.”
Görüşlerini içerir adlî muayene raporları dava dosyasına konulmuştur.
7. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Haksız Tahrike İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden
Somut olayın başlangıcı ve gelişimine ilişkin görgü tanığının bulunmadığı, Olaylar ve Olgular başlığının (2) numaralı paragrafında ayrıntıları belirtilen sanığın, katılanın kendisine hakaret etmesi üzerine katılana bıçak salladığı yönündeki aksi kanıtlanamayan savunmasına göre Mahkemece, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği gözetilerek şüpheli kalan bu hâl nedeniyle sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği asgari oranda (¼) haksız tahrik indirimi uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Vesaire İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2020/650 Esas, 2022/207 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate
alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.02.2022 tarihinde karar verildi.