YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12720
KARAR NO : 2023/3534
KARAR TARİHİ : 24.05.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Nitelikli kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 3. Çocuk Mahkemesinin, 07.02.2019 tarihli ve 2017/154 Esas, 2019/70 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (son) bentleri, 31 … maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 10.11.2021 tarihli ve 2019/1075 Esas, 2021/2466 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 … maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 31 … maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Suç vasfına, yasal savunma ve lehe hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suçun işlenmediğine, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Katılanın olay günü aracında bulunduğu bir sırada suça sürüklenen çocuk … ve arkadaşı temyiz dışı suça sürüklenen çocuk …’in içinde bulunduğu araç ileri doğru gider vaziyetteyken birden geri vitese takıp katılana ait araca doğru geri geri hızla gelmeye başladıkları, katılanın aracına çarpılacağını anlayınca geri vitese alıp geri geri gitmek istediği ancak arkasında bir aile olduğu için gidemediği, suça sürüklenen çocukların içinde bulunduğu aracın katılanın aracına çarptığı, bunun üzerine tarafların araçlarından indikleri, aralarında karşılıklı küfürleşme olduğu, katılanın suça sürüklenen çocuklardan bir tanesine yumrukla vurduğu, suça sürüklenen çocuk …’ın da yumruk salladığı ama katılana vuramadığı, olay yerinden ayrılıp 1-2 dakika sonra geri geldiklerinde ellerinde döner bıçağı gibi kesici aletler olduğu, suça sürüklenen çocuk …’ın elindeki kesici alet ile yaraladığı ve böylece üzerine atılı nitelikli kasten yaralama suçunu işlediği anlaşılmış, katılanın olayın başlangıcında suça sürüklenen çocuğa yumruk atması nedeniyle de suça sürüklenen çocuk … hakkında asgari düzeyde haksız tahrik indirimi yapılmasına karar verildiği belirlenmiştir.
2. Suça sürüklenen çocuk üzerine atılı suçlamayı haksız tahrik altında işlediğini kabul etmiştir.
3. Katılan …’ın beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.
4. Suça sürüklenen çocuğun eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulu tarafından tanzim olunan 23.11.2016 tarihli raporuna göre; “Kişide sol el parmaklarında hareket kısıtlılığına yol açan kesici delici alet yaralanması nedeniyle meydana gelen fonksiyonel kaybın organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu”
Görüşünü içeren adlî muayene raporu dava dosyasında bulunmaktadır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci aynı kabul edilmekle; 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenen temel cezanın yeterli görülmemesi, aynı Kanun’un 31 … maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca indirimin hatalı yapılması ve ilk haksız hareketin katılandan kaynaklanması nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında haksız tahrik indirimi yapılması gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurulmasına karar verildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suça sürüklenen çocuğun eylemiyle uyumlu suç vasfının tayininde bir isabetsizlik bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suça sürüklenen çocuğun bir daha suç işlemeyeceği yönünde kanaat hasıl olmadığından hakkında lehe olan hükümlerin tatbik edilmediği, meşru savunmaya ilişkin yasal şartların oluşmadığı, mağdurdan suça sürüklenen çocuğa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 10.11.2021 tarihli ve 2019/1075 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 3. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.05.2023 tarihinde karar verildi.