Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/12728 E. 2023/2977 K. 10.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12728
KARAR NO : 2023/2977
KARAR TARİHİ : 10.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Pozantı Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/365 Esas, 2016/190 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Pozantı Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/365 Esas, 2016/190 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 06.10.2020 tarihli ve 2020/9724 Esas, 2020/12830 Karar sayılı kararı ile, uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmesi ve tekerrüre esas daha ağır ceza içeren mahkûmiyet kararının uygulanmaması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Pozantı Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2020/386 Esas, 2021/316 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri, suçun işlenmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Katılan … ve arkadaşı …’ın Pozantı İlçesinde bulunan Şato gazinosuna arkadaşları ile birlikte eğlenmeye gittikleri, sanık …’nın da kimliği tespit edilemeyen arkadaşları ile birlikte aynı yerde olduğu, katılan …’in oynamak için pistte çıktığı, sanık …’nın da pistte çıktığı, oyun oynadıkları sırada Çiçek … lakaplı sanık …’nın katılana “akıllı ol çizerim” dediği, sanığın ne söylediğini tam olarak anlamayan katılanın sanığa yaklaşarak ne dediğini sorduğu, sanığında “akıllı olacaksın çizerim” diyerek katılanın üzerine yürüdüğü, aralarında itiş kalkış yaşandığı, katılanın itmesi sonucu sanığın yere düştüğü, sanığın ayağa kalkarak katılanın üzerine yürüdüğü ve katılanın karın kısmına bir kaç kez yumruk attığı, katılanında sanığa yumruk ile karşılık verdiği, sanığın arkadaşı olan ancak kim olduğu tespit edilemeyen şahsın katılanın başına ne olduğu tespit edilemeyen bir cisimle vurarak yaraladığı, katılanın baygınlık geçirdiği, …’ın olaya müdahale etmek istediği sırada kimliği tespit edilemeyen sanık …’nın arkadaşı olan şahsın başına vurması ile onun da baygınlık geçirdiği, sanık … ve arkadaşlarının olay sonrasında mekandan kaçtıkları anlaşılmıştır.

2. Mağdurun yaralanmasına dair, Adli Tıp Kurumu … Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 08.07.2015 tarihli raporuna göre, “Kişinin yaralanmasının, basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu”
Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
1. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, meşru savunmaya ilişkin yasal

şartların oluşmadığı, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, tekerrüre esas alınan ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünün 2 numaralı bendinde açıklanan nedenle Pozantı Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2020/386 Esas, 2021/316 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin uygulandığı paragrafa “tekerrüre esas alınan ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi.