YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12745
KARAR NO : 2023/2466
KARAR TARİHİ : 02.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2016 tarihli ve 2015/852 Esas, 2016/664 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca iki kez 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. … 9. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 12.01.2021 tarihli ve 2020/15861 Esas, 2021/915 Karar sayılı kararı ile, “dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. … 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2022 tarihli ve 2022/142 Esas, 2022/188 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca iki kez 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri, eksik incelemeye, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, mağdurların şikayetleri olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Mağdur … ile sanığın olay tarihinde evli oldukları, mağdur …’ın da müşterek iki çocuklarından biri olduğu, hep birlikte aynı evde yaşadıkları, olay günü mağdur … çocuklarıyla birlikte evde uyurken sanığın geldiği, anahtarı ile eve giren sanığın mağdurun zili duymaması nedeniyle kızdığı, eliyle vurarak mağdurları darp ettiği, mağdurların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları olayda, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen bozma ilâmına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin mağdurun beyanlarıyla uyumlu adli tıp raporları ile saptandığı, sanığın yargılama konusu eylemlerinin 5237 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesi kapsamında soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlardan olmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, tekerrüre esas alınan ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2022 tarihli ve 2022/142 Esas, 2022/188 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin uygulandığı paragrafa “tekerrüre esas alınan ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.05.2023 tarihinde karar verildi.