YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12920
KARAR NO : 2023/1316
KARAR TARİHİ : 27.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2016 tarihli ve 2015/260 Esas, 2016/896 Karar sayılı kararları ile;
a) Sanıklar hakkında …, …, …, …, …, … ve …’e karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,
b) Sanık … hakkında …, …, …, … ve …’e karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,
c) Sanık … hakkında …’e karşı karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,
d) Sanık … hakkında …’e karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2016 tarihli ve 2015/260 Esas, 2016/896 Karar sayılı kararlarının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.01.2021 tarihli ve 2020/14395 Esas, 2021/1922 Karar sayılı kararı ile özetle;
a) Mahkûmiyet kararının verildiği oturumda aynı yargı çevresindeki Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü oldukları anlaşılan ve duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmayan sanıkların, son celseye getirtilmeden ya da SEGBİS sistemi aracılığıyla duruşmada hazır edilmeksizin haklarında mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,
b) Sanıkların yargılama konusu eylemi yönünden 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesi kapsamında basit yargılama usûlünün uygulanabilir hâle geldiği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Basit yargılama usûlü uygulanarak verilen kararlara yönelik sanıklar tarafından itiraz edilmesi üzerine genel yargılama usûlüne göre yapılan yargılama sonucunda Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2022 tarihli ve 2022/320 Esas, 2022/536 Karar sayılı kararları ile;
a) Sanıklar hakkında …, …, …, …, …, … ve …’e karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanık … hakkında …, …, … ve …’e karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

c) Sanık … hakkında …’e karşı karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,
d) Sanık … hakkında …’e karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık …’un Temyiz Sebepleri
1. Hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Uzlaşma hükümlerinin uygulanması talebine,
3. Vesaire,
İlişkindir.

B. Sanık …’ın Temyiz Sebepleri
1. Hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Vesaire,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanıklar, temyiz dışı sanıklar …, … ve …, şikâyetçiler ile mağdurların olay tarihinde Silivri 5 No’lu Ceza İnfaz Kurumu’nun aynı koğuşunda kaldıkları, 29.08.2014 tarihinde bir kısım mağdurların cezaevi idaresine sanıkların kendilerini falakaya yatırıp çekpas sapları ile dövdüklerini bildirmeleri üzerine başlayan soruşturma kapsamında 09.10.2014 tarihinde kamera görüntülerini içeren çözüm tutanağı düzenlendiği, 24.08.2014 tarihinde sanıklar …ve… ile temyiz dışı sanıklar … ve …’ın koğuşun üst kat 7 no’lu bölmeye girmelerini müteakip koğuştaki diğer hükümlülerin sırayla aynı bölmeye girdikleri, bölmeye giren hükümlülerin sırtını tutarak bölmeden çıktıklarının belirlendiği, ayrıca bundan önce de farklı tarihlerde sanık …’in temyiz dışı sanık … ile birlikte …, …ve …’i çekpas ile yaraladıkları, sanık …’in ile temyiz dışı sanıklar … ve …’in …..,’i çekpas ile yaraladıkları, sanık …’in cam parçası ile Serkan’ın kolunu keserek adlî muayene raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

Bu kapsamda sanık … hakkında…’e karşı gerçekleştirdiği eylemlerden biri yönünden karar verilmediği belirlenmekle zamanaşımı süresince karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2. Sanıkların üzerilerine atılı suçlamaları inkar ettikleri, şikâyetçiler ile sanıklardan şikâyetçi olmadıklarını beyan eden diğer mağdurların soruşturma aşamasında ana hatları ile birbiriyle uyumlu beyanlarda bulundukları tespit edilmiştir.

3. Sanıklar hakkında Ceza İnfaz Kurumu görevlilerince tutulan tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği, basit yargılama usûlünün uygulanması neticesinde verilen kararlara sanıklar tarafından itiraz edilmesi üzerine genel yargılamaya devam edildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanıkların Beraat Kararına Yönelen Temyiz Sebebi
Şikâyetçi ve mağdurların soruşturma aşamasındaki anlatımları, bu anlatımlarla uyumlu kamera izleme tutanakları ile bir kısım mağdurların adlî muayene raporlarında belirlenen yaralanma bulguları dikkate alındığında sanıkların şikâyetçi ve mağdurları temyiz dışı diğer sanıklarla birlikte yaraladıkları sabit görülerek haklarında mahkûmiyet kararları verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık …’in Uzlaşmaya Yönelen Temyiz Sebebi
1. 5271 sayılı Kanun’un “Uzlaştırma” başlıklı 253 üncü maddesinin birinci fıkrasında ve aynı fıkrasının (a) bendinde yer verilen;
“(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel
hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur:
a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar,”
Şeklindeki düzenleme karşısında, uzlaştırma kurumunun, şikâyet şartına bağlı suçlar yönünden uygulanabileceği ön koşul olarak belirlenmiştir. Aynı hükmün (b) bendinde şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın 5237 sayılı Kanun’da yer alan bazı suçlar yönünden de uzlaştırma hükümlerinin uygulanması öngörülmüş ise de sanığın yargılama konusu eylemini, 5237 sayılı Kanun’un, “Tanımlar” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin dördüncü cümlesinde yer alan; “Saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeyler,” kapsamında silahtan sayılan çekpas ile gerçekleştirdiği ve bu nedenle eylemin, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi kapsamında kaldığı anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının ilgili bölümünde;
“Kasten yaralama suçunun;
e) Silahla,
İşlenmesi halinde, şikâyet aranmaksızın, ….”

Hükmünün bulunması, sanığın yargılama konusu eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesi kapsamında soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlardan olmadığı, bu itibarla uzlaştırma hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşıldığından, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sanıkların Vesaire Yönelen Temyiz Sebebi
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle

uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2022 tarihli ve 2022/320 Esas, 2022/536 Karar sayılı kararlarında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2023 tarihinde karar verildi.