YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13042
KARAR NO : 2023/1387
KARAR TARİHİ : 28.03.2023
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.05.2016 tarihli ve 2016/135 Esas, 2016/332 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. … 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.05.2016 tarihli ve 2016/135 Esas, 2016/332 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 08.12.2020 tarihli ve 2020/12234 Esas, 2020/18320 Karar sayılı kararı ile yaralanmasının duyulardan veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması ve yitirilmesi niteliğinde olup olmadığına ilişkin adlî tıp kurumundan rapor aldırılması, 87 nci maddenin üçüncü fıkrasının uygulanması ile fazla ceza tayini, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. … 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2021 tarihli ve 2021/71 Esas, 2021/687 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 51 inci maddesi uyarınca 1 yıl 4 ay 7 gün hapis cezası hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, eksik araştırmaya ve haksız tahrikin varlığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay günü 23.04.2015 tarihinde sanık … ve katılan …’in yakınları ile birlikte tartıştıkları, bu tartışmanın kavgaya dönüştüğü, olay esnasında sanık …’un ele geçirilemeyen ancak olayda kullanılış şekli nazara alındığında silah olarak kabul edilen siyah renkli baston ile olay yerinde bulunan ve herhangi bir haksız hareketi ve eylemi tespit edilemeyen katılana vurarak yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir. Katılanın ve tanıkların oluşa uygun beyanları dava dosyasında bulunmaktadır. … Adlî Tıp Şube Müdürlüğü’nün 26.04.2021 tarihli raporu dosyada bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
1. … 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2021 tarihli ve 2021/71 Esas, 2021/687 Karar sayılı kararında, bozma ilâmının gereklerinin yerine getirilmesi nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanık ile katılanın aralarında ailevi meselelerden dolayı anlaşmazlık bulunduğu, olay günü tartışma çıktığı ve
sanığın ele geçmeyen bastonla katılanı yaraladığı, her ne kadar sanık katılanın kendisine hakaret ederek darp ettiğini ileri sürmüş ise de buna ilişkin somut delil bulunmadığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2021 tarihli ve 2021/71 Esas, 2021/687 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.03.2023 tarihinde karar verildi.