YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13045
KARAR NO : 2023/2097
KARAR TARİHİ : 24.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2016 tarihli ve 2014/899 Esas, 2016/767 Karar sayılı kararı ile;
a. Sanık … hakkında …’e yönelik silahla kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında eylemin basit kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği düşürülmesine,
b. Sanık … hakkında genel güvenliğin tehlikeye sokulması suçu yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 Sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
2. Cumhuriyet savcısının (aleyhe) ve sanık … müdafiinin temyizi ile Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/15418 Esas, 2021/1092 Karar sayılı kararı ile; “sanık …’ın eyleminin silahlı tehdit suçunu oluşturduğu, sanık …’in üzerine atılı basit kasten yaralama suçunun silahla işlendiği, şikayete tabi olmadığı, düşme yerine mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğinden” bahisle hükümlerin bozulmasına,
3. Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2022 tarihli ve 2021/199 Esas, 2022/132 Karar sayılı kararı ile;
a. Sanık … hakkında …’e yönelik silahla kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine,
b. Sanık … hakkında silahlı tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafiinin temyiz istemi; …’in iştirak halinde bulunmadığına, … hakkında meşru savunma yada haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılan …’in bir yakınını şehir dışına göndermek için şehirler arası otobüsü beklediği, otobüsün geç geldiği iddiası ile müşteri hizmetlerini arayarak şikayetçi olduğu, bir süre sonra otobüsün geldiği, şikayetçi olduğu için otobüs firmasının yazıhanesi sahipleri ile tartıştığı, sanık …’in içinde bulunduğu grup tarafından katılanın silahtan sayılan aletle basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı, diğer sanık …’ın ise yazıhanenin üst katında bulunan evinin balkonuna çıkarak havaya ateş ettiği anlaşılmıştır.
2. Sanıkların savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, adli raporlar, tutanaklar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.
3. Hukuki süreç başlığı altında (2) numarada gösterilen bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Sanık … yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılandan sanık ve yanındakilere yönelen ve başka türlü savuşturma imkanı olmayan haksız ve orantısız bir saldırı bulunmadığından meşru savunma koşullarının oluşmadığı, karşılıklı yaralama şeklinde gerçekleşen eylemde tarafların olayın gelişimini ve çıkış şeklini farklı anlattıkları da gözetildiğinde ilk haksız hareket gerekçesi ile 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesi gereği uygulanan haksız tahrik hükümlerinde (1/4) oranında indirim yapılmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Sanık … yönünden;
Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 15.05.2022 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.
V. KARAR
1. Sanık … yönünden;
Gerekçe bölümünde (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2022 tarihli ve 2021/199 Esas, 2022/132 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
2. Sanık … yönünden;
Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2022 tarihli ve 2021/199 Esas, 2022/132 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.04.2023 tarihinde karar verildi.