YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13058
KARAR NO : 2023/1768
KARAR TARİHİ : 06.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çardak Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2015/18 Esas, 2016/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Çardak Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2015/18 Esas, 2016/117 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 3. Ceza Dairesinin 28.09.2020 tarihli ve 2020/4285 Esas, 2020/11807 Karar sayılı kararı ile “Müşteki … hakkında düzenlenen raporların hüküm kurmaya elverişli olmadığının anlaşılması karşısında, müştekinin tüm doktor raporları ve tedavi evraklarının varsa grafilerinin en yakın Adlî Tıp Kurumuna sevk edilip yaralanması nedeniyle kemik kırığı ya da çıkığı olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, hükmün gerekçesinde kırık meydana gelecek şekildeki yaralamanın basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu kabul edilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, sanığın, müştekiyi 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan sandalye ile yaraladığının anlaşılması karşısında, TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca verilen temel cezasında, ek savunma da verilmek suretiyle TCK’nin 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılmasına karar verilmemesi suretiyle, sanığa eksik ceza tayini, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Çardak Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2020/249 Esas, 2022/37 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, sübuta ve vesaireye ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinden önce sanığın, katılanın kızını rahatsız ettiği iddiasıyla taraflar arasında tartışmalar yaşandığı, sanık hakkında katılanın kızına cinsel istismarda bulunduğu gerekçesiyle dava açıldığı, ve yine sanık hakkında katılana hakaret ettiği iddiasıyla dava açıldığı, olay günü sanığın annesi ile katılan arasında tartışma yaşandığı, tartışmayı öğrenen sanığın babası temyiz dışı sanık Hulusi’nin kahvehaneye
giderek katılana saldırdığı, sanığın da sonradan gelerek katılanı birlikte darp ettikleri, sanığın yaralama esnasında sandalye kullandığı belirlenmiştir.
2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir.
3. Adlî Tıp Kurumu … Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 26.01.2021 tarihli raporuna göre, katılanın, sol oksipitalde 1 cm’lik hematom, dudak sol üst kısımda şişlik ve abrazyon, sol bacakta abrazyon, sol el orta parmakta şekilde bozukluğu (MKP eklem çıkığı) olduğu, yaralanmanın, yaşamsal tehlikeye neden olmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, MKP eklem çıkığının hayat fonksiyonlarını hafif (1) derecede etkileyecek nitelikte olduğu tespit edilmiştir.
4. Tanık beyanları, kollukça tutulan tutanaklar, adlî sicil kaydı dosyada mevcuttur.
IV. GEREKÇE
1. Sanık üzerine suçlamayı kabul etmediğini sonradan gelip temyiz dışı sanık …’yi olay yerinden uzaklaştırdığını iddia etmiş ise de, katılan ve tanık … ‘nin aşamalarda istikrar gösteren beyanlarına göre sanığın sandalye kullanmak suretiyle katılana vurduğu anlaşıldığından, Mahkemece yapılan uygulamada hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çardak Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2020/249 Esas, 2022/37 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.04.2023 tarihinde karar verildi.