YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13081
KARAR NO : 2023/2392
KARAR TARİHİ : 27.04.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 Tarihli ve 2016/106 Esas, 2016/339 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a) Kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve son bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci

maddesinin altıncı fıkrası, uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
b) Tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası, uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 Tarihli ve 2016/106 Esas, 2016/339 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09.09.2021 Tarihli ve 2021/9695 Esas, 2021/11999 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemlerinin bütün olarak kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına dair delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde kasten yaralama ve tehdit suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2022 Tarihli ve 2021/408 Esas, 2022/118 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle cezasının 5 yıl 10 ay hapis cezası üzerinden infazına, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına, müsadereye ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın kazanılmış hakkının ihlal edildiğine, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile katılanın aynı markette çalıştıkları, olay tarihinde müdür olan katılanın, sanığı manav reyonunda muz yerken görmesi üzerine aralarında tartışma çıktığı akabinde sanığın meyve tezgahında bulunan bıçağı alarak katılana saldırdığı, onu değişik yerlerinden yaraladığı, yaralı şekilde kaçan katılanı elinde bıçakla ve “öldüreceğim onu” diyerek kovaladığı, daha sonra yere düşen katılanın üstüne oturup bıçağı boğazına dayadığı, mağaza çalışanlarının müdahale etmesi üzerine sanığın katılanın üzerinden alındığı olayda kullanılan aletin öldürmeye elverişli olması, bıçak yaralarının öldürücü bölgelere isabet etmiş olması, katılanın yaşamsal tehlike geçirmiş olması, sanığın yaralama eyleminden sonra eylemlerini devam ettirmiş olması ve dış etkenler nedeniyle eylemini tamamlayamamış olması dikkate alınarak kastının öldürme olduğu kabul edilmiştir.

2. Sanığın, katılanın ve tanıkların beyanları tespit edilerek dosya içerisine eklenmiş, katılanın yaralanmasına ilişkin düzenlenen adli rapor dosya içerisinde mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanık müdafiinin sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın kazanılmış hakkının ihlal edildiğine ilişkin temyiz sebeplerine yönelik;
Ayrıntıları Olay ve Olgular kısmında (1) numaralı paragrafta açıklandığı şekilde gerçekleştiği kabul edilen olayda ve Hukuki Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen bozma ilamının içeriği karşısında, suçta kullanılan silahın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri ile katılanın yaralanmasının niteliği, sanığın eylemine devam etmesinin üçüncü kişilerin müdahalesiyle engellendiği hususları nazara alındığında sanığın eylemine bağlı kastının öldürmeye yönelik olduğu, Mahkemece haksız tahrik hususunun değerlendirildiği, yasal ve yeterli gerekçeyle uygulanmamasına karar verildiği, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alındığı anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Vesaire
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2022 Tarihli ve 2021/408 Esas, 2022/118 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.04.2023 tarihinde karar verildi.