YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13103
KARAR NO : 2023/1148
KARAR TARİHİ : 20.03.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 15.12.2015 tarihli ve 2014/310 Esas, 2015/637 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay birleşen (3.) Ceza Dairesinin 21.01.2021 tarihli ve 2020/17166 Esas, 2021/1686 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında “orta (2.) derece kırık için cezada fazla arttırım yapıldığı, alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinin kararda gösterilmediği, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği ve hak yoksunlukları bakımından yasa değişikliğinin değerlendirilmesi gerektiğinden” bahisle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2022 tarihli ve 2021/138 Esas, 2022/185 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, aynı maddenin birinci paragrafının son cümlesi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 1 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi; pişmanlık duyduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ceza miktarına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılanın bir baraj göletinin yerini sanığın yaşı küçük oğluna sorduğu, sanığın oğlunun da katılanın aracına binip yerini göstermek için baraj bölgesine gittiği, sanığın oğlunu arayıp bulamayınca sinirlendiği, oğlunun kendisinden habersiz katılan ile birlikte baraj göletine gitmesine kızarak bu hususta tartıştığı katılanı sopa ile darp ettiği, katılanın kolunda orta (2.) derece kırık meydana gelecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.
2. Adlî rapor, sanık savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, yargılama sürecine ait belgeler dosya arasında bulunmaktadır.
3. Hukuki süreç başlığında (2) numaralı kısımda gösterilen bozma ilamının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Katılandaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyecek nitelikte olduğunun kabul edilmesine göre, 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrasında kemik kırığının hayat
fonksiyonlarındaki etkisine göre cezanın yarısına kadar artırılabileceğinin öngörülmesi, adlî tıp kriterlerinde de kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını etkileme derecelerinin hafif (1. derece), orta (2. ve 3. derece) ve ağır (4., 5. ve 6. derece) olarak sınıflandırılması karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi dikkate alınarak makul oranda bir artırım yapılması gerekirken, 5237 sayılı Kanun’un üçüncü maddesindeki orantılılık ilkesini ihlal edecek şekilde (1/12) oranında artırım yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş ise de; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Sanığın katılanı orta (2.) derece kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaraladığı olayda, uygulama alanı bulunmayan 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci paragrafının son cümlesinin uygulanması hatalı ise de; sanık hakkında kazanılmış hak nedeniyle ceza miktarının bozma öncesi miktar olan 1 yıl 18 ay hapis cezasına indirilmiş olması nedeniyle bu husus hukuka aykırı görülmüş ancak sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2022 tarihli ve 2021/138 Esas, 2022/185 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.03.2023 tarihinde karar verildi.