YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13207
KARAR NO : 2023/2553
KARAR TARİHİ : 02.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2016 tarihli ve 2015/647 Esas, 2016/316 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun
(5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) ve bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.500 T.L. Adli Para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.
2. Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2016 tarihli ve 2015/647 Esas, 2016/316 Karar sayılı kararının sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 07.01.2021 tarihli ve 2020/15114 Esas, 2021/520 Karar sayılı kararıyla;
”a) Basit yargılama usulünün değerlendirilmesi,
b) Ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesi..”
Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2021/91 Esas, 2021/283 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.500 T.L. Adli Para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Alkol meselesinden çıkan tartışmada sanığın sopayla vurarak eşi olan mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Mağdur aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı tevil yollu ikrar etmiş, sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Ceyhan Devlet Hastanesince tanzim olunan 17.12.2015 tarihli raporda, ”..parietalde ekimoz, burunda ödem ve hassasiyet mevcut olup, basit tıbbi müdahale ile iyileşir nitelikte olduğu..” tespitlerine yer verilmiştir.
3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2021/91 Esas, 2021/283 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.05.2023 tarihinde karar verildi.