YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13247
KARAR NO : 2023/1704
KARAR TARİHİ : 06.04.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
KARAR : Direnme
… Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.11.2021 tarihli ve 2021/1394 Esas, 2021/2883 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2021/4246 Esas, 2021/10015 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2018 tarihli ve 2014/422 Esas, 2018/454 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. … Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.02.2020 tarihli ve 2018/3273 Esas, 2020/394 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin 2 nci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, aynı hükmün son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun’un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından kazanılmış hakların saklı tutulması suretiyle sanığın cezasının 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.
3. … Bölge Adliyesi Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 08.06.2021 tarihli ve 2021/4246 Esas, 2021/10015 Karar sayılı kararı ile sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinin uygulanması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanmadığı gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
4. … Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.11.2021 tarihli ve 2021/1394 Esas, 2021/2883 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile Yargıtay bozma ilamında belirtilen ek savunma hakkı tanınmadan sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, aynı hükmün son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,5271 sayılı Kanun’un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından kazanılmış hakların saklı tutulması suretiyle sanığın cezasının 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın eyleminin meşru savunma yada meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında olduğuna, sanık hakkında fazla ceza tayin edildiğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
Suç tarihinde aynı yerde ikamet eden tarafların mahalli seçimler nedeniyle köy okuluna oy kullanmak için geldikleri, saat 17.30 sıralarında oy sayımı başladığında seçim sonuçlarını okul önünde beklerken karşılaşan katılan ve sanığın husumetleri nedeniyle tartışmaya başladıkları, birbirlerini itekledikten sonra katılanın eline geçirdiği sopa ile, sanığın ise bıçakla birbirlerine saldırdıkları, sanığın eylemi sonucu katılanın sol yanakta 1 cm’ lik kesi, göğüs orta hat ksifoid bölgede 1 cm’ lik 2,5 cm derinliğinde kesi mevcut, dil üzerinde iki adet 0,5 cm’ lik kesi oluşacak şekilde yaralanması sonucu Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunca düzenlenen 17.01.2020 tarihli rapora göre sol hemotoraksa neden olan yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir durum neden olduğu anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
İddianamede gösterilmeyen ve cezada artırıma neden olan 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeyerek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.04.2017 tarihli, 2015/1167 Esas ve 2017/247 Karar sayılı kararına, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6 ncı maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36 ncı maddesine ve 5271 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanmış olması nedeniyle Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 08.06.2021 tarihli ve 2021/4246 Esas, 2021/10015 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,
06.04.2023 tarihinde karar verildi.