Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/13253 E. 2023/3856 K. 01.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13253
KARAR NO : 2023/3856
KARAR TARİHİ : 01.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2015 tarihli ve 2014/158 Esas, 2015/217 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 29 uncu maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2015 tarihli ve 2014/158 Esas, 2015/217 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 20.03.2019 tarihli ve 2018/8387 Esas, 2019/5837 Karar sayılı kararı ile haksız tahrik indirim oranı bakımından bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2020 tarihli ve 2019/121 Esas, 2020/52 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2020 tarihli ve 2019/121 Esas, 2020/52 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2021/4839 Esas, 2021/4209 Karar sayılı kararı ile ek savunma ve yazım yanlışı bakımından bozulmasına karar verilmiştir.

5. Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2021/101 Esas, 2022/88 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği;
Temel cezaya hükmedilirken alt hadden uzaklaşılmaması gerektiğine,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile katılan beraber çalışırlarken eşyaların taşınması nedeniyle çıkan tartışmada katılanın sanığa hakaret etmesi üzerine sanığın katılanı sopa ile yüzde sabit iz oluşturacak şekilde kasten yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları, olay tutanakları dosyada mevcuttur.

3. 15.02.2022 tarihli adli rapor dosyada mevcuttur.

4. İlk derece mahkemesince, Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sair temyiz sebepleri yönünden
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılanın adli raporuna yansıyan yaralanması dikkate alındığında belirlenen temel cezanın yerinde olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Yargıtay Bozma ilamı bakımından
Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 20.03.2019 tarihli ve 2018/8387 Esas, 2019/5837 Karar sayılı kararı ile haksız tahrik hükümlerinin alt hadden uygulanması gerektiğine yönelik bozma ilamına karşın mahkemenin bozma sonrası temel cezayı 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca alt hadden 1 yıl olarak belirlediği ve Yargıtay bozma ilamını etkisiz kıldığı, bozma sonrası Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2021/4839 Esas, 2021/4209 Karar sayılı kararı ile hüküm bozulduktan sonra da ilk derece mahkemesinin 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel cezayı 1 yıl 6 ay olarak belirlediği, ancak sonuç ceza değişmediğinden ve aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (B) bendindeki eleştiri konusu dışında açıklanan nedenlerle Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2021/101 Esas, 2022/88 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.06.2023 tarihinde karar verildi.