YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13270
KARAR NO : 2023/3851
KARAR TARİHİ : 01.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2016/12 Esas, 2016/309 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası, ayrıca 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereği birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2016/12 Esas, 2016/309 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 22.06.2017 tarihli ve

2016/11963 Esas, 2017/9439 Karar sayılı kararı ile tekerrüre esas ilamın uzlaşma kapsamında kalıp kalmadığı bakımından bozulmasına karar verilmiştir.

3. Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2019 tarihli ve 2017/396 Esas, 2019/1003 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası, ayrıca 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereği birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2019 tarihli ve 2017/396 Esas, 2019/1003 Karar sayılı kararının sanık … katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 24.02.2021 tarihli ve 2021/3534 Esas, 2021/2250 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulünden bozulmasına karar verilmiştir.

5. Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.12.2021 tarihli ve 2021/300 Esas, 2021/1039 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun’un 251 … maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 ay 26 gün hapis cezası, ayrıca 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereği birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. Katılan Bakanlık vekilinin Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.12.2021 tarihli ve 2021/300 Esas, 2021/1039 Karar sayılı kararına itirazı üzerine Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2022/10 Esas, 2022/429 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun’un 251 … maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 ay 26 gün hapis cezası, ayrıca 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereği birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık vekilin temyiz isteği;
1. Verilen ceza miktarının az olduğuna,
2. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,
3. Takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile katılan suç tarihinde resmi nikahlı eş olup ailevi nedenden çıkan tartışmada katılanın sanığı ısırıp sanığa hakaret etmesi üzerine sanığın katılanı beden yolu ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde kasten yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları, olay tutanakları dosyada mevcuttur.

3. 22.06.2014 tarihli adli rapor dosyada mevcuttur.

4. İlk derece mahkemesince, Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Hükümde 5271 sayılı Kanun’un 251 … maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca basit yargılama usulü uygulandığından indirim yapılmış ise de gerekçeli kararda sanığın itirazı nedeniyle indirim yapılmadığı belirtilmiş olup sadece katılan Bakanlık vekili tarafından karara itiraz edildiğinden bu durumun sonuca etkili olmadığı değerlendirilmiştir.
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılanın adli raporuna yansıyan yaralanması dikkate alındığında belirlenen temel cezanın yerinde olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2022/10 Esas, 2022/429 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.06.2023 tarihinde karar verildi.