YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13340
KARAR NO : 2023/3976
KARAR TARİHİ : 07.06.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, ceza verilmesine yer olmadığına
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2018 tarihli ve 2017/235 Esas, 2018/601 Karar sayılı kararı;
a. Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 151 … maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 … maddesi uyarınca 8 ay hapis cezası ilecezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
b. Sanık … hakkında … ’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği iddia edilmiş ise de; atılı suçlamadan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraatine,
2. … Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 05.11.2021 tarihli ve 2021/558 Esas, 2021/2825 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiileri ile Cumhuriyet savcısının (sanıklar aleyhine) istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 … maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile;
a. Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 44 üncü maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralları ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,
b. Sanık … hakkında … ’a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık … müdafiinin temyiz istemi; mala zarar verme suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,
2. Sanık … müdafiinin temyiz istemi; sanığın eyleme katılmadığına, kastın bulunmadığına, atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Katılanın olay tarihinde arkadaşları … ve … ile boş arazide çay içtikleri sırada, önceden tanıdığı sanık …’ın arayıp katılanın yerini sorduğu, …’ın uyuşturucu sattığına dair katılanın laf çıkardığı iddiasıyla telefonda tartıştıkları, sonrasında kardeş olan sanıklar … ve …’ın olay yerine geldikleri, …’ın tüfekle katılana ateş ettiği, katılanın kendini orada bulunan aracının içine attığı, sanık …’ın bir el daha katılana ateş ettiği, katılanın av tüfeği saçma yaralanması sonucu basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığı, saçma isabeti sonucu katılanın aracının zarar gördüğü, sanık …’ın tartışma sırasında ayırmak için araya giren tanık …’a engel olduğu, sanıkların olay yerinden geldikleri araçla ayrıldıkları anlaşılmıştır.
2. Adli rapor, katılan ve tanık anlatımları, sanık savunmaları, yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci aynı kabul edilmiş ise de;
a. Sanık …’ın av tüfeği ile katılana ateş açması sonucu katılanın yaralandığı, ayrıca aracının zarar gördüğü, 5237 sayılı Kanun’un 44 üncü maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralları gereği en ağır eylem olan kasten yaralama suçundan cezalandırılması yerine ayrıca mala zarar verme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,
b. Sanık …’ın kardeşi … ile birlikte fikir ve eylem birliği içinde olay yerine gelmesi, eylem sırasında birlikte hareket ederek katılanı yaralamaları, sanık …’ın ayırmak için araya giren tanıklara engel olması, olay sonunda da birlikte geldikleri araçla uzaklaşmaları dikkate alınarak sanık …’ın kardeşi sanık … ile iştirak iradesi içinde suçu işlediğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş, anılan hukuka aykırılıklar giderilerek istinaf merciince yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanık … müdafiinin mala zarar verme suçundan beraat kararı karar verilmesi gerektiğine, sanık … müdafiinin sanığın eyleme katılmadığına, kastın bulunmadığına yönelen temyiz sebepleri yönünden;
a. Sanık … yönünden; İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tanık ve katılan beyanlarına göre; sanık …’ın olayın başından sonuna kadar kardeşi ile birlikte olduğu, tarafları ayırmak isteyenleri engellediği, kardeşi olan diğer sanık … ile iştirak halinde eylemi gerçekleştirdiğine dair mahkemenin takdir ve değerlendirmesinde isabetsizlik bulunmadığı,
b. Sanık … yönünden; sanığın eylemi neticesinde kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarının gerçekleştiği, 5237 sayılı Kanun’un 44 üncü maddesi gereği sanığın en ağır olan eylem olan kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğinden kurulan hükümde isabetsizlik görülmediği,
Anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış, temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 05.11.2021 tarihli ve 2021/558 Esas, 2021/2825 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.06.2023 tarihinde karar verildi.