Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/13358 E. 2023/2613 K. 03.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13358
KARAR NO : 2023/2613
KARAR TARİHİ : 03.05.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık, kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2020 tarihli ve 2019/137 Esas, 2020/103 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdurlara yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

2. … 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2020 tarihli ve 2019/137 Esas, 2020/103 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15.09.2021 tarihli ve 2021/9979 Esas, 2021/12258 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulması yerine beraat kararları verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. … 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2021 tarihli ve 2021/610 Esas, 2021/630 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak sanık hakkında daha önce hükmün açıklanması suretiyle İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesince kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen 24.04.2018 tarihli ve 2017/683 Esas 2018/351 Karar sayılı ilamda belirtilen hapis cezası miktarı da dikkate alınmak suretiyle 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek neticeten 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık hakkında kasten yaralama suçundan aynı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis ve 450,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Sanığın suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın aralarında husumet bulunan mağdur …’i olay günü görmesi üzerine mağduru kovalamaya başladığı ve arkasından silahla birden fazla kez ateş ettiği, mermilerin mağdur …’e isabet etmediği ancak bu sırada olay yerinde bulunan katılan …’nın bu silahtan çıkan merminin isabet etmesi nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığı, olay yerinde 5 adet boş kovanın ele geçirildiği belirlenmiştir.

2. Sanık savunmaları, mağdur … ve katılan …’nın beyanları, olay yeri görgü ve tespit tutanağı, katılan …’ya ait adlî muayene raporları, kriminal polis laboratuvarları daire başkanlığı ekspertiz raporları, olay yerini gösterir basit kroki, olay tarihli kolluk tutanakları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE
A. Sanık ve Müdafiinin Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçuna Yönelen Temyiz Sebepleri Yönünden
Mağdur …’in soruşturma aşamasında sanığın otomobilden inerek arkasından koşmaya başladığına ve arkasından 10 el ateş ettiğine, daha sonra sanığın evinin önüne aynı otomobil ile tekrar geldiğine, eve ve havaya doğru birden fazla kez ateş ettiğine, katılan …’nın soruşturma aşamasında evden çıktığı esnada bir aracın sokağa ateş ederek girdiği ve rastgele 5-6 el ateş ettiğine dair beyanlarına, kolluk güçleri tarafından düzenlenen tutanaklarda olay yerinde 5 adet boş kovan bulunduğunun, uzmanlık raporuna göre, 5 adet kovanın tek bir ateşli silahtan atıldığının ve olay yerini gösterir basit krokiye göre katılan ile mağdurun evlerinin yan yana olduğunun belirtilmesine göre, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Vesair Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

C. Sanık ve Müdafiinin Kasten Yaralama ve 6136 sayılı Kanun’a Aykırılık Suçlarına Yönelen Temyiz Sebepleri Yönünden
1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince kurulan hükümlerin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakıldığı, bu kararın 12.02.2010 tarihinde kesinleşmesi ile zamanaşımının durduğu ve sanığın denetim süresi içerisinde 17.12.2012 tarihinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle bu tarih itibariyle zamanaşımının tekrar işlemeye devam ettiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle zamanaşımının “2 yıl 10 ay 5 gün” süre ile durduğu ancak; sanığa yüklenen suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst haddine göre, suç tarihi olan 10.02.2007 tarihi ile inceleme tarihi arasında, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen “12 yıllık” olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR
A. Kasten Yaralama ve 6136 sayılı Kanun’a Aykırılık Suçları Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2021 tarihli ve 2021/610 Esas, 2021/630 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

B. Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçu Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2021 tarihli ve 2021/610 Esas, 2021/630 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.