YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13383
KARAR NO : 2023/1997
KARAR TARİHİ : 13.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 63. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2014/1799 Esas, 2015/1555 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur …’ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.600,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. İstanbul 63. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2014/1799 Esas, 2015/1555 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 11.03.2021 tarihli ve 2021/3749 Esas, 2021/3886 Karar sayılı kararı ile; 5271 Kanun’un 251 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkrasındaki düzenleme gereği basit yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirilmesi gerektiği, kabule göre de; sanığın eylemini birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olacak şekilde gerçekleştirdiği, bu nedenle sanık hakkında temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adlî para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrilmesine karar verilmesi,1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. İstanbul 63. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2022 tarihli ve 2021/681 Esas, 2022/612 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur Lütfi’ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 3.600,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; temyiz etme iradesine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın olay günü eşine kumanda fırlatarak kasten basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir, mağdur ve tanıkların olay oluşuna uygun beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.
3. Kartal Adlî Tıp Şube Müdürülüğünün 24.09.2014 tarihli raporu dava dosyasında bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
1. İstanbul 63. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2022 tarihli ve 2021/681 Esas, 2022/612 Karar sayılı kararında, bozma ilâmının gereklerinin yerine getirilmesi nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın eşine kumanda fırlattığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak
kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 63. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2022 tarihli ve 2021/681 Esas, 2022/612 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.04.2023 tarihinde karar verildi.