YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13459
KARAR NO : 2023/456
KARAR TARİHİ : 16.02.2023

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2022/1512 Esas, 2022/6899 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.11.2022 tarihli ve KD-2022/137145 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık …’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası ve 39 uncu maddesi kapsamında öldürme eyleminden sorumlu tutulamayacağı, sanığın eyleminin kasten yaralamaya teşebbüs olarak kabulü gerektiğinden bahisle temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına dair ilâmın kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE
Suç tarihinde sabah saat 09:00 sıralarında H. K’nın yanında kardeşi olan M. A, eşi olan E. K. ile birlikte evinin balkonunda oturduğu sırada, sanık …’ın babası olan İ. K’nın, H. K.’nın balkonuna geldiği, onlar ile birlikte oturmaya başladığı, maktulün olay saatinde H. K’nın evine yakın yerde bulunan baba evine araçla gittiği sırada H. K’nın evine çok yakın bir yerde, aracı ile manevra yaptığı sırada bahçe duvarına çarptığı, İ. K. ile aracının içinde bulunan maktulün olayların etkisiyle tartışmaya ve karşılıklı küfürleşmeye başladıkları, bu sırada sanık …’ın, H. K’nın evine yakın yerde bulunan İ. K’nın evinde iken tartışma ve küfür seslerini duyduğu, eline av tüfeğini alarak evden dışarı çıktığı, H. K’nın evi ile babasının evinin arasında bulunan yıkık duvarın yanına geldiği, tartışma ve küfürleşme devam ederken İ. K’nın, H. K’nın evinin balkonundan maktule ve maktulün bulunduğu araca doğru, sanık …’ın da yıkık duvarın oradan maktulün aracına doğru ateş etmeye başladıkları, maktulün aracın içerisinde iken kafasından isabet eden mermi çekirdeği sonucu öldüğü, aracının sağ ön tekerlek çamurluğu kaportası üzerine ise av tüfeği saçma tanelerinin isabet ettiği olayda; Sanık …’ın babası İ. K. ile fikir ve irade birliği içerisinde hareket ederek eylem üzerinde müşterek hâkimiyet kurmak suretiyle 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında müşterek fail olarak suça katıldığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2022/1512 Esas, 2022/6899 Karar sayılı temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.02.2023 tarihinde karar verildi.