YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13475
KARAR NO : 2023/3110
KARAR TARİHİ : 15.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.10.2015 tarihli ve 2012/209 Esas, 2015/902 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, aynı maddenin ikinci fıkrasının (b) bendi ve son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. Hükmün sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 18.11.2020 tarihli ve 2020/11114 Esas, 2020/16659 Karar sayılı kararı ile, “birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi, ilk haksız hareketin kimden geldiği belli olmadığından sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin tartışılması, hak yoksunlukları yönünden Anayasa Mahkemesinin iptal kararının değerlendirilmesi gerektiği ve uygulama alanı bulunmayan 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinin uygulanmasının hatalı olduğu” belirtilerek bozulmasına,
3. … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2021/97 Esas, 2022/317 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, meşru savunmanın koşulları oluştuğuna, verilen kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığa ait iletişim dükkanına kontör yüklemek için gelen …’nın istediği numaradan başka bir numaraya kontör yüklendiği, önce işyeri sahibi sanık ile …’nın sonrasında da akrabalarının tartıştığı, sanığın tartışma ve kavga sırasında …’yı bıçakla hayati tehlike ve organ işlev yitirilmesi meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık savunmaları, mağdur anlatımları, adli raporlar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.
3. Hukuki süreç başlığı altında (2) numarada gösterilen bozma ilamının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, karşılıklı yaralama şeklinde gerçekleşen olayda mağdurdan kaynaklanan sanığa yönelen başka türlü savuşturma imkanı bulunmayan saldırı gerçekleştiğine dair delil bulunmadığı, bu nedenle meşru savunmanın koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2021/97 Esas, 2022/317 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.05.2023 tarihinde karar verildi.