YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13510
KARAR NO : 2023/1635
KARAR TARİHİ : 05.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, basit kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık … ve mağdur sanık … hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çerkezköy 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2014/12 Esas, 2016/11 Karar sayılı kararı ile;
a) Mağdur sanık … hakkında mağdur …’e yönelik basit kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altınca fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
b) Mağdur sanık … hakkında mağdur …’a yönelik basit kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altınca fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
c) Sanık … hakkında mağdur sanık …’e yönelik basit kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
d) Sanık … hakkında katılan …’e yönelik basit kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
2. Çerkezköy 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2014/12 Esas, 2016/11 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 29.09.2020 tarihli ve 2020/6287 Esas, 2020/12117 Karar sayılı kararı ile,
Mağdurlar … ve …’ın yaralanmalarına ilişkin yeniden rapor aldırılması, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği belli olmadığı için sanıklar hakkında asgari düzeyde tahrik uygulanması, basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi, sanık …’ın bizzat ya da SEGBİS sistemiyle duruşmada hazır bulundurulması gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Çerkezköy 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2020/183 Esas, 2022/278 Karar sayılı kararı ile;
a) Mağdur sanık … hakkında mağdur …’e yönelik basit kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altınca fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
b) Mağdur sanık … hakkında mağdur …’a yönelik basit kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altınca fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
c) Sanık … hakkında mağdur sanık …’e yönelik basit kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
d) Sanık … hakkında katılan …’e yönelik basit kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Mağdur sanık …’in Temyiz Sebepleri
Suçun işlenmediğine, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suç vasfına, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
B. Sanık …’ın Temyiz Sebepleri
Suçun işlenmediğine, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Mağdur sanık …’in babası ile mağdurlar … ve …’in babalarının kavga etmeleri nedeniyle aralarında husumet bulunduğu, olay tarihinde; mağdur sanık … ile amcasının oğulları olan mağdurlar … ve…’nin birlikte olmak üzere; mağdurlar … ile …’in ikamet ettiği evin yakınlarına giderek … ile …’i çağırdıkları, … ile …’in arkadaşları olan sanık … ile …’ın da olay yerine geldiği, daha sonra tarafların kavga etmeye başladıkları, kavga sırasında mağdur sanık …’in demir boru ile mağdur …’in kafasına vurduğu, sanık …’ın da ele geçmeyen sopa ile …’in kafasına, …’in beline vurduğu, …’in piknik tüpünü …’a fırlattığı, tüpün …’ın koluna isabet ederek …’ın yaralanmasına neden olduğu, …’in de çakı bıçağı ile …’i kasığından yaraladığı, aynı bıçağı …’e rastgele savurduğu, bıçağın …’in sağ koluna isabet ettiği, daha sonra …’i sol baldırından aynı bıçakla bir kez daha yaraladığı belirlenmiştir.
2. Mağdur …’in yaralanmasına dair, Adli Tıp Kurumu … Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nün 19.01.2021 tarihli raporuna göre, “Kişinin yaralanmasının, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde olduğu”
Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.
3. Mağdur …’ın yaralanmasına dair, Adli Tıp Kurumu … Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 19.01.2021 tarihli raporuna göre, “Kişinin yaralanmasının, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde olduğu”
Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.
4. Mağdur sanık …’in yaralanmasına dair, Adli Tıp Kurumu … Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 19.01.2021 tarihli raporuna göre, “Kişinin yaralanmasının, basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde olduğu”
Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.
5. Mağdur …’in yaralanmasına dair, Adli Tıp Kurumu … Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 03.08.2021 tarihli raporuna göre, “Kişinin yaralanmasının, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde olduğu”
Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Mağdur sanık …’in Temyiz Sebepleri Yönünden
Dosya kapsamında mevcut deliller ışığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediği, meşru savunmaya ilişkin yasal şartların oluşmadığı, eylemi demir boru ve piknik tüpü ile gerçekleştirdiğinden suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, sabıkalı geçmişi nedeniyle lehe olan hükümlerin uygulanmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Sanık …’ın Temyiz Sebepleri Yönünden
Mahkemenin, sanık …’ın kasten yaralama eylemini gerçekleştirdiğine ilişkin kabul, takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.
1. Dosya kapsamında mevcut deliller ışığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediği, anlaşıldığından, hükümde bu yönden hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanık …’ın mağdur sanık …’e yönelik eylemini 5237 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi kapsamında silahtan sayılan tahta sopa ile gerçekleştirmesine rağmen, sanık hakkında uygulama yapılırken aynı Kanun’un 86 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
3. Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 29.09.2020 tarihli ve 2020/6287 Esas, 2020/12117 Karar sayılı ilâmına uyulmasına ve aynı ilâmda tüm sanıklar hakkında ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin belli olmaması nedeniyle asgari düzeyde haksız tahrik indirimleri uygulanması gerektiği belirtilmesine rağmen, bozma sonrası sanık … hakkında mağdur sanık … ve mağdur …’e yönelik kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinde, bozma ilâmını etkisiz kılacak şekilde, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
4. Hüküm fıkrasının mahsus yerinde, sanığın kazanılmış hakkına ilişkin uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son bendi yerine, aynı Kanun’un 321 inci maddesinin gösterilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
A. Mağdur sanık … Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Çerkezköy 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2020/183 Esas, 2022/278 Karar sayılı kararında katılan sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık … Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünün (B-2, B-3, B-4) bentlerinde açıklanan nedenlerle sanık hakkında Türk Ceza Kanunu’nun 86/3e maddesinin uygulanmaması, haksız tahrik indiriminin yapılmaması ve kazanılmış hakka ilişkin kanun maddesinin yanlış gösterilmesi yönünden Çerkezköy 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2020/183 Esas, 2022/278 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sanık hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.04.2023 tarihinde karar verildi.