YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13533
KARAR NO : 2023/1715
KARAR TARİHİ : 06.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2016/43 Esas, 2016/381 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci

fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2016/43 Esas, 2016/381 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 07.12.2020 tarihli ve 2020/12248 Esas, 2020/18244 Karar sayılı kararı ile sanığın yargılama konusu eylemi yönünden, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesi kapsamında basit yargılama usûlünün uygulanabilir hâle geldiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2021/14 Esas, 2021/525 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilmekle, kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

4. Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2021/14 Esas, 2021/525 Karar sayılı kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine Mahkemece 15.03.2022 tarihli ve 2021/636 Esas, 2022/180 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına veya başkaca tedbire çevrilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılanın, sanığın babası olduğu, aralarında mal paylaşımından kaynaklı anlaşmazlık bulunduğu, olay günü aralarındaki anlaşmazlığı gidermek için tarafların avukat olarak görev yapmakta olan tanık …’nin bürosunda yanlarında tanık… ‘da olduğu halde buluştukları ancak aralarında anlaşmazlığı gideremedikleri, daha sonra sanığın bürodan çıkan katılanı elleriyle vurarak darp ettiği, katılanın adli muayene raporundan burun kökünde sıyrık, sağ bacakta … oluşacak şekilde yaralandığı ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği tespit edilmiştir.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanık müdafiinin, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına veya başkaca tedbire çevrilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;
Eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları ve bu beyanla uyumlu adli muayene raporu ve tanıklar … ve …’nin beyanları ile saptandığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle kurulan hükümde temel cezanın 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hapis cezası olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu, yine aynı Kanun’un 50 nci maddesinin ikinci fıkrasının “Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez” hükmü uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinin mümkün olmadığı, Mahkemece 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin “Sanığın kişiliği, sabıka kaydına göre suç işlemeye meyilli oluşu ve bu itibarla cezanın bireyselleştirilmesi amacı da dikkate alınarak” şeklindeki kanuni, yerinde ve yeterli gerekçe ile uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2021/636 Esas, 2022/180 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.04.2023 tarihinde karar verildi.