YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13583
KARAR NO : 2023/2303
KARAR TARİHİ : 26.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Suçtan zarar gören Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının bozma öncesi duruşmalardan haberdar edilmediği, bozma sonrası usulüne uygun şekilde duruşma gününün bildirildiği, Kurum vekilinin tebligata rağmen duruşmalara katılmadığı, gerekçeli kararın tebliği üzerine Kurum vekilinin katılan sıfatı ile temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanığın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2016 tarihli ve 2015/457 Esas, 2016/51 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2016 tarihli ve 2015/457 Esas, 2016/51 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 10.10.2019 tarihli ve 2019/10071 Esas, 2019/18236 Karar sayılı kararı ile özetle; sanığın 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesi kapsamında akıl hastalığının bulunup bulunmadığı hususunda rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayininde zorunluluk bulunması ve 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2021 tarihli ve 2019/587 Esas, 2021/347 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle aynı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.11.2022 tarihli ve 2022/15231 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile mağdurun resmî nikâhlı evli oldukları, olay tarihinde aralarında çıkan tartışma sırasında sanığın, mağduru boğazına sarılıp darp ederek basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık savunması, mağdurun beyanları, mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı tespitini içeren Amasya Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 26.01.2016 tarihli ve 2016/17 sayılı raporu, sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğuna dair düzenlenen … Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin, 20.05.2021 tarihli ve 2782 numaralı, Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinin, 17.02.2017 tarihli ve Adli Tıp Kurumu Dördüncü Adli Tıp İhtisas Kurulunun, 22.03.2017 tarihli raporları, sanığın nüfus ve adlî sicil kayıtları, sanığın tekerrüre esas alınan ilâm örneği ve kesinleşme şerhi dava dosyasında bulunmaktadır.
3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Suçtan Zarar Gören Kurum Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.04.2012 tarihli, 2011/2-298 Esas, 2012/143 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına, bozma sonrası usulüne uygun şekilde duruşma gününün bildirildiği, Kurum vekilinin tebligata rağmen duruşmalara katılmadığı, gerekçeli kararın tebliği üzerine Kurum vekilinin katılan sıfatı ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, duruşmalara katılmayan ve katılan sıfatı almayan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin hükmü temyiz hakkı bulunmadığından, temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.
B. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
A. Suçtan Zarar Gören Kurum Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle suçtan zarar gören Kurum vekilinin temyiz isteminin, 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2021 tarihli ve 2019/587 Esas, 2021/347 Karar sayılı kararında sanıkça öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.04.2023 tarihinde karar verildi.