YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13592
KARAR NO : 2023/4193
KARAR TARİHİ : 14.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2013 tarihli ve 2013/182 Esas, 2013/501 Karar sayılı kararı ile 09.08.2021 tarihli ek kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Temyiz süresinin geçirilmiş olması nedeniyle ileri sürülen eski hale getirme istemleri hakkında inceleme ve karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 42 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yargıtay’a ait olması nedeni ile sanığın eski hale getirme istemini de içeren temyiz dilekçesi üzerine yerel mahkemece verilen eski hale getirme talebinin reddine dair ek kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.
Ayrıntıları Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 20.11.2020 tarihli ve 2019/2 Esas, 2020/3 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7210 sayılı Kanun) 10 uncu maddesindeki, “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son
adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsendiği, muhatabın bilinen en son adresine çıkartılan tebligatın iade edilmesi ve adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adresten farklı olması halinde; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine mernis adresi şerhi verilerek Tebligat Kanunu’nun 21 … maddesinin ikinci fıkrası uyarınca doğrudan tebligat çıkartılmasının yeterli olduğunun kabul edildiği, somut olayda sanığın yokluğunda verilen kararın yakalama emri ile savunması alınırken bildirdiği dosyada bilinen son adresine tebliğe çıkartıldığı ancak; adreste tanınmadığından bahisle iade gelmesi üzerine sanığın mernis adresine 7201 sayılı Kanun’un 21 … maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 29.04.2014 tarihinde yapılan tebliğin usulüne uygun olduğu, yine dosyanın incelenmesinde sanığın cezaevinden gönderdiği 27.04.2017 tarihli dilekçesi ile 6763 sayılı Kanun ile getirilen uzlaştırma hükümlerinden faydalanmak istediğini bildirdiği, Mahkemece 03.05.2017 tarihli ek karar ile sanığın talebinin reddedildiği de dikkate alındığında, sanığın karardan haberdar olduğu anlaşıldığı halde, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 26.07.2021 tarihinde, usulsüz tebliğ nedeniyle temyiz hakkını kullanamadığından bahisle eski hale getirme isteğini de içerir şekilde temyiz isteminde bulunduğu, hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 305 … maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadıkları anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen eski hale getirme ve buna bağlı olarak temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.06.2023 tarihinde karar verildi.