YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13648
KARAR NO : 2023/3428
KARAR TARİHİ : 23.05.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Nitelikli kasten yaralama
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları
İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun( 5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2019 tarihli ve 2019/144 Esas, 2019/460 Karar sayılı kararı ile; sanıkların nitelikli kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (d) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. … Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 13.12.2021 tarihli ve 2020/2981 Esas, 2021/2428 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri; sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığına, teşdiden ceza verilmesi ve takdiri indirim maddesinin uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Suç tarihinde, sanıkların mağdurun ikametinin avlusuna gelerek mağdurdan uyuşturucu madde istedikleri, mağdurun kendisinde olmadığını söylemesi üzerine sanıkların bıçakla mağduru alınan adlî raporlara göre yaşamsal tehlike geçirecek, hayat fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkileyen kemik kırığı meydana gelecek ve yüzünde sabit iz ile duyu veya organlarından birinin işlevinin zayıflamasına neden olacak şekilde nitelikte yaraladıkları anlaşılmaktadır.
2. Sanıkların savunmaları, katılanların beyanı, tanıkların anlatımları, adlî raporlar, teşhis tutanağı ve diğer evraklar dava dosyasında mevcuttur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiş, ancak sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince temel cezaya hükmedilirken, aynı Kanun’un 61 … maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin güttüğü amaç ve saik, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3 üncü maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması, mağduru bıçakla hayati tehlike geçirecek, yüzde sabit iz oluşturacak, duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralayan sanıklar hakkında suçun işlenmesindeki özellikler de gözetilerek temel cezanın sonuca etkili olacak şekilde üst sınıra yakın bir şekilde belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe istinaf olmadığından; sanık …’ın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları yönünden 5271 sayılı Kanun’un 231 … maddesinin on birinci fıkrası uyarınca mahkemelerine ihbarda bulunulmasına karar verilmemiş ise de Mahkemesince ihbarda bulunulması olanaklı görüldüğünden ve 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden eleştiri konusu yapılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanıklar müdafiinin, sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığına, teşdiden ceza verilmesinin ve takdiri indirim maddesinin uygulanmamasının hatalı olduğuna yönelen temyiz sebepleri yönünden;
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mağdurun yaşamsal tehlike geçirecek, hayat fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkileyen kemik kırığı meydana gelecek ve yüzünde sabit iz ile duyu veya organlarından birinin işlevinin zayıflamasına neden olacak nitelikte yaralandığı olayda, birden fazla nitelikli hâl ihlaline neden olan sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince temel cezaya hükmedilirken aynı Kanun’un 61 … maddesindeki ölçütler ve 3 üncü maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gözetilerek sonuç cezaya etkili olacak şekilde üst sınıra yakın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesinin aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle eleştiri konusu yapıldığı Bölge Adliye Mahkemesi kararının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle … Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 13.12.2021 tarihli ve 2020/2981 Esas, 2021/2428 Karar sayılı kararlarında sanıklar müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.05.2023 tarihinde karar verildi.