YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13687
KARAR NO : 2023/1403
KARAR TARİHİ : 29.03.2023

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk … hakkında katılan suça sürüklenen çocuk …’a yönelik kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik herhangi bir temyiz bulunmadığından, söz konusu hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İstanbul 1. Çocuk Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2020/614 Esas, 2021/706 Karar sayılı kararı ile;
a) Katılan suça sürüklenen çocuk … hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 inci maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

b) Suça sürüklenen çocuk … hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 inci maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

c) Suça sürüklenen çocuk … hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 inci maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuk … müdafiinin temyiz sebepleri suçun işlenmediğine, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, suça sürüklenen çocuk … müdafiinin temyiz sebepleri suçun işlenmediğine, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, suça sürüklenen çocuk … müdafiinin temyiz sebepleri suçun işlenmediğine, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
Suça sürüklenen çocukların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve ikinci fıkrası gereği 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 1. Çocuk Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2020/614 Esas, 2021/706 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar

hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.03.2023 tarihinde karar verildi.