YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13804
KARAR NO : 2023/3667
KARAR TARİHİ : 29.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.04.2016 tarihli ve 2015/1065 Esas, 2016/463 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 58 … maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 06.01.2021 tarihli ve 2020/15836 Esas, 2021/477 Karar sayılı kararı ile dosyanın basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağı yönünden değerlendirilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.
3. Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2022 tarihli ve 2022/255 Esas, 2022/464 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Cumhuriyet savcısının itirazı üzerine duruşma açılarak verilen kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 251 … maddesinin üçüncü fıkrası, 58 … maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde şikâyetçinin arkadaşları ile birlikte oturdukları esnada sanığın yanlarına geldiği, sanık ile şikâyetçi arasında tartışma çıktığı, bu tartışma esnasında sanığın şikâyetçiyi bacağından bıçak ile yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrar etmiştir.
3. Mağdur soruşturma aşamasında alınan beyanında sanığın kendisini bıçakla yaraladığını beyan etmiştir.
4. Mağdur hakkında tanzim olunan adli muayene raporunda yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu bildirilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2022 tarihli ve 2022/255 Esas, 2022/464 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.05.2023 tarihinde karar verildi.