YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13811
KARAR NO : 2023/3668
KARAR TARİHİ : 29.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Hükmün sanığın yüzüne karşı verildiği, sanığın 21.04.2022 tarihli dilekçesi ile hükmü 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra temyiz ettiği anlaşılmış ise de hüküm fıkrasında temyiz süresinin bir hafta yerine 15 gün olarak gösterildiği mahkemenin yanıltmasından sanığın yararlanacağı kabul edilmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun)

260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2013/123 Esas, 2016/82 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 87 nci maddesinin son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesi kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 06.07.2020 tarihli ve 2020/4490 Esas, 2020/8673 Karar sayılı kararı ile sanık yararına haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözeltilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2020/299 Esas, 2022/236 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 87 nci maddesinin son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğinden bahisle beraat kararı verilmesi ve meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde katılanın, sanık …’nın annesi olan tanık … ‘ı telefonla aradığı, tanığı taciz edip küfrettiği, …’ın durumu eşi olan hakkında inceleme dışı sanık … ve oğlu olan sanığa anlattığı, inceleme dışı sanık … ‘ı da yanlarına alarak hep birlikte katılanın evine gittikleri, burada taraflar arasında tartışma çıktığı, sanık …’nın katılanı bıçakla yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Katılan, sanığın kendisini yaraladığını beyan etmiştir.

4. Katılan hakkında tanzim olunan adli muayene raporlarında yaralanmasının yaşamını tehlikeye soktuğu, basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE
1.Haksız Tahrik Yönünden Yapılan İncelemede
Dairemizin 06.07.2020 tarihli ve 2020/4490 Esas, 2020/8673 Karar sayılı ilamında “sanık savunmasına, mağdurun eşi olan tanık …’nın ifadesine, iddianamenin anlatıma göre, mağdurun sanığın annesine hakaret etmesi üzerine kasten yaralama suçunu işlediği olayda sanık yararına 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiği “gerekçesi ile bozulmasına karar verildiği, Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin uygulaması sırasında, haksız tahrik nedeni ile asgari oranda indirim yapılması yerine (1/2) oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebleri Yönünden Yapılan İncelemede
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, katılan beyanı ile uyumlu adli muayene raporu karşısında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın katılanın evine giderek katılanı bıçakla yaraladığı olayda meşru savunma şartları oluşmadığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2020/299 Esas, 2022/236 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.05.2023 tarihinde karar verildi.