Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/13891 E. 2023/807 K. 06.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13891
KARAR NO : 2023/807
KARAR TARİHİ : 06.03.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE
1. Resmî nüfus kayıt örneğine göre 29.11.1989 doğumlu olup suç tarihi olan 12.12.2005 tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunduğu belirlenen suça sürüklenen çocuğun, öğretmen olarak görev yapan katılana yumruk atmak suretiyle, İskenderun Devlet Hastanesince tanzim olunan, 27.06.2006 tarihli adlî muayene raporunda belirtildiği üzere; “Basit bir tıbbî müdahale ile giderilemez, yüzde sabit iz oluşturacak ,” şekilde yaraladığı olay nedeniyle neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan yapılan yargılama neticesinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 87 nci maddenin birinci fıkrasının (c) ve (son) bendleri, 31 … maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun’un Dava zamanaşımı başlıklı 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümüne göre;
“Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası;
…,
…,
…,
(d) Beş yıldan fazla ve yirmi yıldan az hapis cezasını gerektiren suçlarda onbeş yıl,
Geçmesiyle düşer.”

3. 5237 sayılı Kanun’un Dava zamanaşımı başlıklı 66 ncı maddesinin ikinci fıkrasının ilgili bölümü; “Fiili işlediği sırada …, …; onbeş yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında ise, üçte ikisinin geçmesiyle kamu davası düşer.” şeklinde düzenlemeye haizdir.

4. Suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasına konu suçun, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 87 nci maddenin birinci fıkrasının (c) ve (son) bendleri ve 31 … maddenin üçüncü fıkrası kapsamında bulunduğu ve 10 yıl olağan, 15 yıl olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi olduğu tespit edilmiştir.

5. Bu açıklamalar ışığında dava zamanaşımı incelendiğinde; suç tarihi olan 12.12.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 15 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesi tarihi olan 15.06.2012 ile 2. suç tarihi olan 10.04.2014 arasındaki 1 yıl 9 ay 25 günlük durma süresi de eklendiğinde zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğu belirlenmiştir.

II. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2020/131 Esas, 2021/453 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2023 tarihinde karar verildi.