Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/13948 E. 2023/169 K. 30.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13948
KARAR NO : 2023/169
KARAR TARİHİ : 30.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama
KARARLAR : Mahkûmiyet

… 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2021/103 Esas, 2021/658 Karar sayılı kararları ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 kez 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükümlerin, itiraz edilmeksizin 08.09.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11.10.2022 tarihli ve 2021/22921 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.11.2022 tarihli ve KYB-2022/130867 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.11.2022 tarihli ve KYB-2022/130867 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Dosya kapsamına göre,
1) … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2021 tarihli kararı ile sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, ikinci kez tekerrüre esas alınan Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2012 tarihli ve 2011/102 Esas, 2012/56 sayılı kararında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında sadece mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanabileceği, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,
2) Basit yaralama suçlarından sanık … hakkında … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2019 tarihli ve 2018/809 Esas, 2019/294 sayılı kararında müşteki Fatma Çanak’a yönelik eyleminden dolayı 5237 sayılı Kanun’un 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulandığı, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 11.01.2021 tarihli ve 2019/1187 Esas, 2021/18 sayılı bozma kararından sonra … 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 13.07.2021 tarihli ve 2021/103 Esas, 2021/658 sayılı kararında ise gerekçe kısmında sanık hakkında haksız tahrik uygulandığı belirtilmesine rağmen, hüküm kısmında haksız tahrik indirimi yapılmadan karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;
“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”
Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. İnceleme konusu hükümlerde, hükümlü hakkında yargılama konusu kasten yaralama eylemleri için belirlenen cezaların 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hükümlünün ikinci kez mükerrir sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

3. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un (5275 sayılı Kanun) inceleme konusu ile ilgili 108 inci maddesinin üçüncü fıkrasında;
“İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez. (Ek cümle:14.4.2020-7242/49 md.) Hükümlü hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanacağı hükümde belirtilir.”
Şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Hükümlü hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2012 tarihli ve 2011/102 Esas, 2012/56 Karar sayılı ilâmında, 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin altıncı fıkrasının uygulanmadığı belirlenmiştir.

Ancak hükümlünün Elbistan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2016/137 Esas, 2016/282 Karar sayılı ilâmında, 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin altıncı fıkrasının uygulanması itibarıyla hükümlünün ikinci kez mükerrir olduğu belirlenmiştir.

4. Hükümlünün ikinci kez mükerrirliğe esas olan başka bir ilamının bulunması nedeniyle bu hususun Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 13.12.2011 tarihli ve 2011/10-124 Esas, 2011/270 Karar sayılı kararı uyarınca infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün olduğundan (1) numaralı kanun yararına bozma talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

5. Hükümlü hakkında mağdur Fatma’yı kasten yaralama suçundan verilen karar yönünden yapılan incelemede; kararın gerekçe kısmında hükümlünün mağdur Fatma’ya yönelik eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiğinin kabul edildiği hâlde, hüküm fıkrasında hükümlünün cezasından haksız tahrik sebebine dayalı indirim yapılmayarak hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişkili karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği Tebliğname’de açıklanan (1) numaralı düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (2) numaralı kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

3. Hükümlü … hakkında mağdur Fatma Çanak’ı kasten yaralama suçundan … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2021/103 Esas, 2021/658 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

4. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;
“Sanığın mağdur Fatma’ya yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,
Sanığın eylemini eşe karşı gerçekleştirmiş olması nedeniyle sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereği (1/2) oranında artırım uygulanarak 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,
Sanığın eylemini tahrik altında gerçekleştirmiş olması nedeniyle sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği (1/4) oranında indirim uygulanarak 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,
Sanığın lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,
Sanık hakkında basit yargılama usûlü uygulanmış olması nedeniyle sanık hakkında belirlenen cezadan 5271 sayılı Kanun’un 251 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereği (1/4) oranında indirim uygulanarak 2 ay 24 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.01.2023 tarihinde karar verildi.