YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14414
KARAR NO : 2023/1763
KARAR TARİHİ : 06.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/622 Esas, 2016/766 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/622 Esas, 2016/766 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17.02.2021 tarihli ve 2021/1649 Esas, 2021/1659 Karar sayılı kararı ile yaralanmanın sabit iz niteliğinde olup olmadığı hususunda en yakın Adlî Tıp Kurumundan rapor aldırılması gerektiğinin gözetilmemesi, uygulamaya göre de, dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2021/521 Esas, 2022/825 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri; suçu işlemediğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay günü mağdurun iş yerinden lojmana gitmek üzere yola çıktığı, yolda ilerlerken arkasından sanığın gelerek ele geçirilemeyen sopa ile mağduru darp ettiği, mağdurun, bacak, el, el bileği bölgelerinde sıyrıklara, saçlı deride yumuşak doku travmasına neden olan yaralanmasının, basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu, sanığın üzerine atılı silahla kasten yaralama suçunu işlediği kabul edilmiştir.
2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir. Mağdur aşamalarda, sanığın kendisine sopayla vurduğunu beyan etmiştir.
3. Mağdur hakkında düzenlenen Manavgat Devlet Hastanesinin 09.02.2015 tarihli adlî muayene raporunda, sağ el bilekte, sağ el 1., 3. ve 5. Parmakta, sağ ve sol dizde sıyrıklar, sol el 2. parmakta çizik, sağ göz çevresinde 2 cm uzunluğunda 2 adet derin kesi, kafa sol frontal bölgede 3 cm uzunluğunda 2 adet derin kesi olduğu bildirilmiştir.
4. Mağdur hakkında düzenlenen … Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 24.02.2022 tarihli raporunda, kişinin, bacak, el, el bileği bölgelerinde sıyrıklara, saçlı deride yumuşak doku travmasına neden olan yaralanmasının; basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu belirtilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanları ile uyumlu adlî muayene raporları karşısında, yaralama
eylemi sübut bulduğundan sanık hakkında kasten yaralama suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Uyulmasına karar verilen Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2021/1649 Esas, 2021/1659 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, mağdur hakkında düzenlenen 09.02.2015 tarihli doktor raporunda, “sağ göz çevresinde 2 cm uzunluğunda 2 adet derin kesi, sol frontal bölgede 3 cm uzunluğunda 2 adet derin kesi” bulunduğunun belirtilmesi karşısında, mağdurun, tüm tedavi evrakları, varsa film ve grafileri ile adlî muayene raporu ile birlikte en yakın Adlî Tıp Kurumuna sevki sağlanarak, yapılacak fiziki muayenesini müteakip, yaralanmaların sabit iz niteliğinde olup olmadığı hususunda, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı ve 87 nci maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, bozma ilamının gereği yerine getirilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan (2) nolu paragrafında açıklanan nedenle, yaralanmanın niteliği yönünden, Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2021/521 Esas, 2022/825 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca ceza miktarı açısından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.04.2023 tarihinde karar verildi.