YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14442
KARAR NO : 2023/2307
KARAR TARİHİ : 26.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bakırköy 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2021/545 Esas, 2022/282 Karar sayılı kararı ile sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediği ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması suretiyle sanık hakkında;
1. Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin
üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis ve 440,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanığın temyiz isteği; itiraz merciinin Yargıtay olması gerektiğine ve vesaire ilişkindir.
2. Sanık müdafiinin temyiz isteği; sübuta, suç kastının bulunmadığına, eksik incelemeye, müştekinin şikayetçi olmadığına, haksız tahrike, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, hükmün açıklanma koşullarının oluşmadığına, tekrar hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceğine, mazeretlerinin reddinin hatalı olduğuna ve vesaire ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığa yüklenen 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçu için suç tarihinde yürürlükte olan 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu için, suç tarihi itibarıyla zamanaşımı yönünden sanığın lehine olan 765 sayılı Kanun’un 456 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 457 nci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen cezaların türü ve üst hadlerine göre 765 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 5 yıllık olağan, aynı Kanun’un 104 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından sonra denetim süresi içerisinde dava zamanaşımının durduğu gözetilerek, suç tarihi olan 18.11.2004 tarihi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih olan 26.04.2010 tarihi arasındaki süre ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçun tarihi olan 15.10.2014 ile açıklanan hükümlerin tarihi arasındaki sürenin birleştirilmesi durumunda, yargılamaya konu suç tarihi olan 18.11.2004 tarihi ile hüküm tarihi arasında 765 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 104 üncü maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğunun gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de 1412 sayılı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2021/545 Esas, 2022/282 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği
BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.04.2023 tarihinde karar verildi.