YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14536
KARAR NO : 2023/5040
KARAR TARİHİ : 13.07.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama
HÜKÜMLER : Temyiz istemlerinin esastan reddi
5271 sayılı Kanunun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan Bölge Adliye Mahkemesi Kararlarının temyizinin mümkün olmadığı belirtilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli, 2009/2-43 Esas ve 2009/56 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; kesin nitelikteki hükümlere karşı, suç vasfına yönelik aleyhe temyiz kanun yoluna başvurulması halinde temyiz incelemesine konu olabilecekleri, Katılanlar vekilinin bahse konu hükümleri suç vasfına yönelik aleyhe temyiz ettiği anlaşılmakla, 09.05.2022 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğunun kabulüyle işin esasına girilerek yapılan incelemede;
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. … 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2021 tarihli ve 2016/484 Esas, 2021/485 Karar sayılı kararı;
1. Sanıklar … ve … hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,
2. Sanık … hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin, ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 2.240 T.L adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye,
3. Sanık … hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.
B. … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2022/238 Esas, 2022/700 Karar sayılı kararı;
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar … … ve … ile katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanıkların iştirak iradesi içerisinde hareketle eylemi gerçekleştirmeleri nedeniyle her bir sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanıklar ile katılanın arasında trafikte yol verme tartışması yaşandığı, çıkan tartışmada, katılanın bijon anahtarı ile sanıklardan …’a vurarak basit tıbbî müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı, …’ın da katılana yumrukla vurduğu, sanık …’ın ise arabasının bagajından aldığı kürekle kafasına vurduğu katılanı yüzde sabit ize ve hayatî tehlikeye neden olacak, ağır (4.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı, sanıklar … ve …’nın katılanı darp ettiklerine ilişkin somut delillerin mevcut olmadığı anlaşılmıştır.
2. Katılan aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanıklar … ve … kavgayı ayırdıklarını beyan etmişler, sanıklar … ve … … suçlarını ikrar etmişler, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları, olay yeri inceleme ve görgü tespit tutanakları, İstanbul Adlî Tıp 2. İhtisas Kurulunun 20.04.2016 tarihli raporu dava dosyasına eklenmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ve yaptırımlarının doğru bir biçimde belirlendiği, katılanın beyanları, sanık savunmaları ve adlî tıp raporunun içeriği ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların suçun işlenmesinden önce ve ya işlendiği sırada iştirak iradesi içerisinde eylemleri birlikte gerçekleştirdiklerinin somut delillerinin dosya kapsamında mevcut olmadığı, trafikte yol verme meselesinden kaynaklanan tartışmanın akabinde ani gelişen kavga esnasında, ayrı ayrı eylemlerde bulunan sanıklar … … ve … arasında iştirak iradesinin bulunmadığı, her bir sanığın kendi eyleminden sorumlu olduğu, sanıklar … ve …’nın katılanı darp ettiklerine ilişkin somut delillerin mevcut olmadığı şeklindeki mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmediği, tarafların birbirini önceden tanımadıkları, aralarında öldürmeyi gerektirir bir husumetin mevcut olmadığı, sanık …’ın katılana kürekle bir kez vurduğu, devam etme imkanı varken eylemini sürdürmediği sebepleriyle kasten öldürmeye teşebbüs suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelemesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe kısmında açıklanan nedenlerle … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2022/238 Esas, 2022/700 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.07.2023 tarihinde karar verildi.