YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14583
KARAR NO : 2023/2545
KARAR TARİHİ : 02.05.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama, kasten yaralama
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, mahkûmiyet
Sanık hakkında mağdur …’a yönelik İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.
Sanık hakkında mağdur …’e yönelik verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrasının (b) bentleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2018 tarihli ve 2016/564 Esas, 2018/598 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a) Mağdur …’a yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
b) Mağdur …’a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. … Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 24.12.2021 tarihli ve 2019/1932 Esas, 2021/3398 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanık hakkında mağdur …’e karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
b) Sanık hakkında mağdur …’a karşı kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 3 ay 11 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, eylemin meşru savunma kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Mağdurlar ile sanığın akraba oldukları, olay günü temyiz dışı mağdur … ile kardeşi mağdur … arasında sebebi belli olmayacak bir kavga olayının meydana geldiği, …. nin halasının oğlu olan sanığın evinin bahçesine kaçtığı, bu sırada … ve kimliği tespit edilemeyen şahısların sanığın ikametine doğru gittikleri, bu kalabalığın içinden sanığın evine doğru
kimlikleri tam olarak tespit edilemeyen birileri tarafından taş atıldığı, bunun üzerine sanığın da tüfekle ateş etmesi sonucu mağdur …’ün hayati tehlike geçirecek, mağdur …’ın basit şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.
2. Sanık suçlamayı ikrar etmiş, mağdurlar aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları, olay yeri inceleme ve görgü tespit tutanakları, kroki ve kriminal raporlar dava dosyasına eklenmiş, sanığın eylemi neticesinde mağdur …’de meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak; … Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin 08.07.2015 tarihli raporunda, ”hayatî tehlikeye neden olduğu” tespitine yer verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık hakkında mağdur …’e yönelik kurulan hüküm yönünden; İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
2. Sanık hakkında mağdur …’a yönelik kurulan hüküm yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hükmolunan cezanın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin hükmü kaldırılarak sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Sübut Yönünden
Mağdurun aşamalarda tüfekle ateş edenin sanık olduğunu belirtmesi, beyanını destekleyen tanıklar G.T. ve H.T.’nin ifade tutanakları, sanığın tevil yollu ikrarı, mağdurun yaralanmasına ilişkin düzenlenen adli raporun içeriği karşısında sanığın eyleminin sübut bulduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Meşru Savunma Yönünden
Olayın meşru savunma içerisinde gerçekleşip gerçekleşmediğini anlamak için saldırıya ilişkin şartların yanında savunmaya ilişkin de şartların oluşması gerekmektedir. Savunmada zorunluluk bulunsa da savunmanın saldırı ile orantılı olması gerekir. Bu orantılılık belirlenirken saldırının yer ve zamanı, saldıran kişinin o anki durumu savunmada bulunanın buna uygun bir tepki verip vermediği değerlendirilmelidir. Somut olayda; kalabalık bir grubun evine taş attığı gören sanığın elindeki tüfekle dışarıya çıkarak mağdura doğru hedef gözeterek ateş etmesi şeklinde gerçekleştirdiği eyleminin saldırı ile orantılı olmadığı, bu şekilde gerçekleştirdiği eylem nedeniyle ceza sorumluluğunu tamamen ortadan kaldırmanın mümkün bulunmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
C. Haksız Tahrik Yönünden
Mağdur …’ün, taş atan grup arasında bulunmadığını ifade etmesi, beyanlarını doğrulayan tanık G.T.’nin ifade tutanağı, sanığın, ikametine taş atan şahısların içinde mağdur …’ün de bulunduğuna dair beyanlarının başkaca delillerle doğrulanmaması karşısında, sanık lehine haksız tahrik koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla; hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
A. Sanık hakkında mağdur …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık hakkında mağdur …’e karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 24.12.2021 tarihli ve 2019/1932 Esas, 2021/3398 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.05.2023 tarihinde karar verildi.