YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14602
KARAR NO : 2023/1702
KARAR TARİHİ : 06.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2016/67 Esas, 2016/229 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

2. Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2016/67 Esas, 2016/229 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 15.06.2020 tarihli ve 2020/3961 Esas, 2020/6580 Karar sayılı kararı ile sanığın 23.10.2015 tarihinde işlediği üst soya karşı basit kasten yaralama suçu nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesi kapsamında cezai sorumluluğunun bulunup bulunmadığı hususundaki çelişkinin giderilmesi amacıyla Adlî Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden rapor alınması yerine eksik inceleme yazılı şekilde hüküm kurulması, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2022 tarihli ve 2020/303 Esas, 2022/245 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin süre tutum dilekçesi sunmakla yetindiği, gerekçeli kararın tarafına usûlüne uygun şekilde tebliğine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Şikayetçinin nüfus kaydına göre sanığın dedesi olduğu, olay günü sanığın, şikayetçiden sigara parası istediği, şikayetçinin parayı verdikten sonra odasına geçip yattığı, ardından eve gelen sanığın şikayetçinin odasına girip yumruk atmak sureti ile adlî muayene raporunda belirtildiği üzere burunda kaşların arasında aşağıya dikey şekilli 1 cm derinlikte 2 cm boyutunda kesi oluşacak şekilde yaraladığı, yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde olduğu, sanığın savunmasının ikrara yönelik olduğu ve bozma sonrası Adlî Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunca düzenlenen 13.08.2021 tarihli rapordan sanığın cezai ehliyetinin tam olduğu anlaşılmıştır.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2022 tarihli ve 2020/303 Esas, 2022/245 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.04.2023 tarihinde karar verildi.