YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14640
KARAR NO : 2023/2468
KARAR TARİHİ : 02.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2015 tarihli ve 2015/170 Esas, 2015/1101 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6000 TL hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Gaziantep 27. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 22.10.2019 tarihli ve 2019/12459 Esas, 2019/19241 Karar sayılı kararı ile, “katılanda meydana gelen yaralanmanın yüzde sabit ize neden olduğunun gözetilmemesi, kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre fazla ceza tayini” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2019/525 Esas, 2021/152 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, temyiz iradesinin açıklanmasından ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılan ile sanık arasında çıkan tartışmada, sanığın katılanı maksiller kırığı oluşacak, yüzünde sabit iz kalmasına neden olacak şekilde yaraladığı olayda, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2. Mahkemece, bozma ilamı sonrasında yerinde, yeterli ve yasal gerekçeler ile basit yargılama usulünün uygulanmamasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın temyiz iradesini bildirmekten ibaret temyiz sebebi yönünden;
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, haksız tahrik indiriminin uygulanmasının ve derecesinin isabetli olduğu, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Düzeltme nedenleri yönünden;
Sanık hakkında sonuç ceza olarak adli para cezası uygulanmasına rağmen 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi hükümlerinin uygulanması,

Sanığın kazanılmış hakkı bulunduğundan, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca yapılan uygulama sırasında 6000 TL adli para cezası yerine 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına yazılmak suretiyle karışıklığa neden olunması hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Gaziantep 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2019/525 Esas, 2021/152 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca hüküm fıkrasında yer alan hak yoksunluklarına ilişkin 7 numaralı bent ile kısa süreli hapis cezasına ilişkin 9 numaralı bendin hükümden çıkartılması ve 5 numaralı bendin “sanığın 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek 6000 TL adli para cezası üzerinden infazına” şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.05.2023 tarihinde karar verildi.